niedziela, 29 lipca 2012
sobota, 28 lipca 2012
I powiedziałam Ci, że nic z tego nie wyjdzie,
że to się nie ułoży,
że tyle mam w sobie wątpliwości
.
Jak Ci powiedzieć, że nie chcę z Tobą zamieszkać?
wiesz sam, że to najlepszy okres, by się rozstać.
Tylko czy później nie będę tego żałować?
nie chce mi się starać dla Ciebie, nie chcę budzić się koło Ciebie, nie chcę o Tobie myśleć ani spędzać z Tobą czasu. Prawie pięć lat zajęło mi dojście do takich wniosków.
Moje życie potoczy się bez Ciebie, nauczę się oddychać i wróci moja pewność siebie.
wiem, że Cię zawiodłam, że oszukałam, że zraniłam i ranię. wiesz, że Ty mnie też. wiesz, że ta sytuacja jest trudna i nie ma z niej dobrych rozwiązań. ja wiem, że nie można być z kimś, przy kim ma się tak ogromne wątpliwości, już od tak dawna. przecież to bez sensu i oboje powinniśmy zdawać sobie sprawę.
Chciałabym, żebyś się zakochał, poznał inną kobietę, da Ci więcej niż ja. z pewnością.
ja mam inne oczekiwania w życiu niż Ty, inne plany, inne marzenia.
ja po prostu nie chcę już być z Tobą i czekam tylko aż to się skończy.
ale nie mówię, że Cię nie kocham, kocham, kocham i w małej części zawsze będę, przy Tobie nauczyłam się wszystkiego na nowo i wszystko nauczyło się mnie, świat miał inne kolory, a kolory czerpały ze mnie i wypełniały świat, czułam miliony zapachów i pachniałam na milion sposobów, nosiłam pierścionek od Ciebie i on nosił mnie, każdym krokiem, stąpnięciem po płycie chodnika, zawieszał mnie 20 centymetrów nad ziemią.
ale sam wiesz, że to nie ma tak wyglądać.
przykro mi, że Cię ranię, sama siebie też, ale nie poradzę nic, kocham Cię, naprawdę, gdybym mogła ułożyłabym to inaczej, pewnie będę tego wszystkiego żałować, ale nie mogę oszukiwać sama siebie i być z Tobą, bo to wygodne mieć do kogo wrócić, zadzwonić i napisać. poradzimy sobie, oboje, bez siebie.
przepraszam, że będziesz cierpiał i, że będziesz to wszystko znosił. przepraszam, że o wszystkim się dowiesz i przepraszam, że to tak zaboli. przepraszam, że zabrałam Twój czas i, że go zmarnowałam. przepraszam, że tyle Ci obiecywałam i nie zrealizowałam tego, przepraszam za wszystkie plany, za wszystko, co złe, ale
nigdy nie byłam tak blisko rozstania z Tobą jak teraz.
że to się nie ułoży,
że tyle mam w sobie wątpliwości
.
Jak Ci powiedzieć, że nie chcę z Tobą zamieszkać?
wiesz sam, że to najlepszy okres, by się rozstać.
Tylko czy później nie będę tego żałować?
nie chce mi się starać dla Ciebie, nie chcę budzić się koło Ciebie, nie chcę o Tobie myśleć ani spędzać z Tobą czasu. Prawie pięć lat zajęło mi dojście do takich wniosków.
Moje życie potoczy się bez Ciebie, nauczę się oddychać i wróci moja pewność siebie.
wiem, że Cię zawiodłam, że oszukałam, że zraniłam i ranię. wiesz, że Ty mnie też. wiesz, że ta sytuacja jest trudna i nie ma z niej dobrych rozwiązań. ja wiem, że nie można być z kimś, przy kim ma się tak ogromne wątpliwości, już od tak dawna. przecież to bez sensu i oboje powinniśmy zdawać sobie sprawę.
Chciałabym, żebyś się zakochał, poznał inną kobietę, da Ci więcej niż ja. z pewnością.
ja mam inne oczekiwania w życiu niż Ty, inne plany, inne marzenia.
ja po prostu nie chcę już być z Tobą i czekam tylko aż to się skończy.
ale nie mówię, że Cię nie kocham, kocham, kocham i w małej części zawsze będę, przy Tobie nauczyłam się wszystkiego na nowo i wszystko nauczyło się mnie, świat miał inne kolory, a kolory czerpały ze mnie i wypełniały świat, czułam miliony zapachów i pachniałam na milion sposobów, nosiłam pierścionek od Ciebie i on nosił mnie, każdym krokiem, stąpnięciem po płycie chodnika, zawieszał mnie 20 centymetrów nad ziemią.
ale sam wiesz, że to nie ma tak wyglądać.
przykro mi, że Cię ranię, sama siebie też, ale nie poradzę nic, kocham Cię, naprawdę, gdybym mogła ułożyłabym to inaczej, pewnie będę tego wszystkiego żałować, ale nie mogę oszukiwać sama siebie i być z Tobą, bo to wygodne mieć do kogo wrócić, zadzwonić i napisać. poradzimy sobie, oboje, bez siebie.
przepraszam, że będziesz cierpiał i, że będziesz to wszystko znosił. przepraszam, że o wszystkim się dowiesz i przepraszam, że to tak zaboli. przepraszam, że zabrałam Twój czas i, że go zmarnowałam. przepraszam, że tyle Ci obiecywałam i nie zrealizowałam tego, przepraszam za wszystkie plany, za wszystko, co złe, ale
nigdy nie byłam tak blisko rozstania z Tobą jak teraz.
środa, 25 lipca 2012
środa, 18 lipca 2012
niedziela, 15 lipca 2012
sobota, 14 lipca 2012
środa, 11 lipca 2012
sobota, 7 lipca 2012
czwartek, 5 lipca 2012
środa, 4 lipca 2012
Co powinnam teraz zrobić,
kiedy chcę Cię w moim świecie?
Jak mogę Cię chcieć dla siebie,
skoro sama należę do kogoś innego?
Kiedy pierwszy raz Cię ujrzałam
był upalny, słoneczny dzień
Wiedziałam tylko, że chcę Ciebie
Miałam nadzieję, że na mnie spojrzysz
Uśmiechnąłeś się do mnie
Tak słodko...
Sprawiłeś, że poczułam się jak
mała dziewczynka
Co mi zrobiłeś?
Co powinnam teraz zrobić,
kiedy chcę Cię w moim świecie?
Jak mogę Cię chcieć dla siebie,
skoro sama należę do kogoś innego?
Pewnie spotkamy się w następnym wcieleniu...
Twoja energia
sprawiała, że czułam się tak dobrze
Tym mnie poderwałeś
Nie chcę spadać w dół
Spraw, abym wirowała
Mam kogoś,
ale ty jesteś piękny...
Lecz to nadal nie wystarcza...
Co powinnam teraz zrobić,
kiedy chcę Cię w moim świecie?
Jak mogę Cię chcieć dla siebie,
skoro sama należę do kogoś innego?
Pewnie spotkamy się w następnym wcieleniu...
Teraz nie ma nic złego w marzeniach
Nie zrozum mnie źle,
ale za każdym razem, kiedy Cię widzę
uświadamiam sobie jak silna
jest moja miłość do mojego dziecka
Emocje nie kłamią
Wiem, że jestem kobietą
ale nie na tyle silną, aby się rozdwoić...
Co powinnam teraz zrobić,
kiedy chcę Cię w moim świecie?
Jak mogę Cię chcieć dla siebie,
skoro sama należę do kogoś innego?
Pewnie spotkamy się w następnym wcieleniu...
Subskrybuj:
Posty (Atom)
















