~ Rozpoczął się kolejny miesiąc, a za mną milion listopadowych zaległości. Nie wiem, co się ze mną dzieje, zupełnie nie mogę się przemóc do napisania tu choćby kilku słów, czy wklejenia jednego zdjęcia, dodaję tylko jakieś strzępki informacji, które i mnie samej później nic nie mówią. Nie obiecuję poprawy, bo nie wiem nawet, co będę robiła w przyszłym tygodniu, a do zrobienia mam mnóstwo:

1) Jechać do Starostwa Powiatowego żeby przesłali moje dokumenty do MORD-u, coś czuję, że nie zdążę tego prawka zdać przed zmianami w lutym. Fajnie.

2) Zapisać się do dermatologa.

3) Zapisać się do ginekologa.

4) Ogarnąć notatki z polityki turystycznej i zacząć coś powoli z nimi działać.

5) Kupić prezenty na Mikołajki.

To ostatnie znowu będzie tragedią, nie mam nawet pół pomysłu, co kupić członkom mojej rodziny. A najlepiej, że mam na koncie 260 zł i muszę za to wszystko przeżyć grudzień: Mikołaja (4 osoby), Mamy imieniny, Darka urodziny i imieniny (co ja mu kupię?!), Gwiazdkę (9 osób) no i jeszcze Sylwester. Fajnie.

~ Mam takiego lenia w sobie, że nie mogę się zmotywować do niczego, najchętniej przespałabym całe popołudnie i nie ruszała się z domu nawet na milimetr, a już najchętniej przeleżałabym kolejne 4 miesiące z Darkiem na moim łóżku, byleby było mi ciepło i miękko. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że jeszcze nie ma zimy, a ja już zamarzam na samą myśl o wyściubieniu nosa poza drzwi. I zdecydowanie dziękuję sobie samej, że kupiłam sobie wreszcie ciepłą kurtkę, co prawda wyglądam w niej, jakbym ubrała namiot, ale jest mi ciepło w pupkę, w plecy i wszędzie, nawet wichury mi nie straszne, bo kurtka nie przepuszcza wiatru. Dzięki Ci, Boże, za kurtki narciarskie. Tak, chodzę w niej po mieście. Trudno, mi ma być ciepło przede wszystkim.

~ Piję właśnie kawę i zaraz zamierzam zabrać się za jakieś notatki z organizacji i zarządzania spa i biometeorologii człowieka (jak k.wa można na ostatnim roku studiów dać taki przedmiot, ja pierdolę), bo w sobotę mam z nich opisówki, a ja oczywiście nie ogarnęłam jeszcze, co mam umieć.

~ Z Darkiem nawet dobrze, zachowujemy się jak para (poza tym, że żadne z nas nie wybiera się do domu tego drugiego), choć tak naprawdę nikt nie powiedział nikomu nic wprost i jest między nami jakieś niedopowiedzenie, a już na pewno nikt nie wie, czy jesteśmy ze sobą czy nie. Trwamy sobie po prostu. Ja i milion moich wątpliwości, ja i moja miłość, już nie taka sama jak kiedyś, nieco przygaszona i już nie taka pewna i ufna, już bez planów na przyszłość, bez myślenia o ślubie i bez wyobrażania sobie wspólnego życia. Może to tymczasowo, bo w końcu byliśmy dwa miesiące bez siebie, w tym czasie moje zaufanie zdążyło się wywrócić na drugą stronę, byłam zraniona i może do jakiegoś powrotu do tamtego stanu trzeba jeszcze czasu i pewnie tak jest, choć zastanawiam się, czy możliwy jest w ogóle powrót do takiego bezgranicznego ufania, że to już na zawsze, że to się nie skończy, że jest On i nic więcej. Sama się zastanawiam, bo teraz wszystko wydaje mi się takie nietrwałe, cała miłość straciła na znaczeniu i moje podejście jest już zupełnie inne. A już tak zupełnie szczerze, choć to strasznie durne, bo jeszcze 3 tygodnie temu beczałam, że go nie mam obok siebie, a teraz z kolei żałuję, że zeszliśmy się tak szybko (Jezu wiem, to idiotyzm, niepoważne i kretyńskie zachowanie/myślenie), bo znów zaczęły się ograniczenia i niestety - Darka to rozstanie nie nauczyło nic. Miłość jest głupia, a ja boję się, że za 10 lat będę czuła, że coś mnie przez tego Darka ominęło. To jest takie dziwne, dla mnie samej nawet, że kiedy go nie było obok ja płakałam i chodziłam skręcona z żalu, a kiedy już jest i kiedy mówi, że chce ze mną być, kocha mnie i kiedy mówi o przyszłości ja nie czuję już ciepłych motyli i nagle to wszystko stało mi się takie pół-obojętne. Nagle zmieniło się całe moje podejście, nawet do ślubu kościelnego, który przestał mi być do czegokolwiek potrzebny, nagle czuję, że sam ślub mi nie jest potrzebny, że wystarczy mi tylko mieszkanie z tą drugą osobą. I tylko nie wiem teraz, czy aby na pewno jest nią Darek.

~ Paruś przestał codziennie pisać, ja przestałam odpisywać, napisałam, że dobrze żyje mi się bez niego, on napisał, żeby tak zostało, na co entuzjastycznie przystałam. Tak się zakończyła nasza kilkuletnia przygoda, choć, czuję, że jeśli już rozejdzie się z Klaudią napisze znów. Ale mój stosunek do niego wynosi bezwzględnie zero, nawet cieszę się, że już nie zawracamy sobie głowy. Z Tomkiem dalej rozmawiamy, ale odkąd widuję się z Darkiem jest już inaczej, nie umiem poprzeginać z nim jak kiedyś i szczerze powiem, że tego żałuję, bo do cholery - moje uczucie do Darka jest już zupełnie inne. I chyba nie takie, jak bym chciała.

~ Do pracy magisterskiej nie zostało napisane ani słowo, dalej nie byłam w Muzeum Fotografii, ale wypisałam sobie co chcę umieścić w jednym z podrozdziałów, wyszło tych urywków myśli całkiem sporo i myślę, że powstanie z tego całkiem fajny fragment pracy magisterskiej. I to wszystko na podstawie jednego przeczytanego artykułu.

~ W sobotę mam ostatnie w tym semestrze zajęcia na AWF, słodki Jezu, jak się cieszę.

~ A w sumie jak sobie tak pomyślę, to mógłby już spaść śnieg. Przynajmniej nie byłoby tak szaro.

~ Wczoraj byłam na kiermaszu świątecznym w Krakowie, dziś słuchałam jakiejś świątecznej piosenki. W tym roku będę korzystać z atmosfery świąt i koniec. Co roku sobie to powtarzam, ale teraz po prostu wyjątkowo zamierzam.

~ Przedwczoraj byliśmy w bibliotece, gdzie wypruwałam sobie flaki w czytelni, żeby zrobić zdjęcia książki, ukrywałam się po kątach i modliłam, żeby nikt z obsługi nie słyszał dźwięku aparatu, a ten, jakby się wściekł - w ogóle nie mógł złapać ostrości. No i 3/4 zdjęć do wyrzucenia, cała wizyta na nic. Fajnie.

~ Przytyłam. Niestety. Cel - zrzucić 2 - 3 kg. Aaaaa no i mam wreszcie balsam Ziaja - ten czerwony, rozgrzewający. O Boże.. O Boże.... O Boże..!!!!!!!!! (długi jęk zadowolenia).

~ Muszę pogodzić się z aparatem, ilość wykonywanych ostatnio zdjęć jest najniższa od praczasów, stąd też pustki na blogu. Ale już niedługo wybierzemy się na Rynek, żeby napić się Grzańca Galicyjskiego i złapać wszystkie kolory i nastrój przedzimowego Krakowa.

~ Jestem zła, zamówiłam na Allegro zakolanówki i idą już chyba 3 tydzień!!!!

~ Zimno mi i chce mi się spać. Chyba stąd ta cała niechęć do wszystkiego.

Fajnie jest, jak się znajdzie podczas porządkowania strychu jakąś starą torebkę, która zachowała się w całkiem niezłym stanie.

 

Zagadka na dziś:

Co wybrać: 

a) naukę      b) sen?