ładunek moich emocji każdego dnia jest olbrzymi. z różowych po czarne, kiedy zadzwoni Darek, kolejny raz przypomnieć mi, jak wielką jestem egoistką, bo odeszłam. nie spodziewałam się, że kiedyś to napiszę, ale cieszę się, że mam ten związek już za sobą.
wiem, że będzie dobrze, wiem, że już nie kocham tego mężczyzny, ale boję się też, że jego przepowiednia, że nigdy nikogo nie będę umiała pokochać tak naprawdę i do końca, się spełni.
na końcu i na początku zawsze jest samotność.
yhm, faktycznie. lepiej jest nie być egoistą i być z kimś na siłę. myślenie mężczyzn mnie rozpierdala.
OdpowiedzUsuńaaa tam takie gadanie, mi też kiedyś jeden kretyn powiedział, że ja to oczekuję księcia na białym koniu i nieważne jak się będzie ktoś starał to dla mnie zawsze to będzie za mało, a moja wizja idealnego związku jest wogóle nierealna i nigdy mi przez to nie wyjdzie ;p ale jak się okazało parę lat później jakoś ktoś moje wymagania spełnił (a przynajmniej narazie spełnia), więc nie było to takie znowu niemożliwe :)
OdpowiedzUsuńe tam...zawsze się znajdzie miłość :)
OdpowiedzUsuńaktualnie przeżywam coś podobnego, ale nie do końca chodzi o to samo. w każdym razie - życie chuj, ale kiedyś będziemy się z tego wszyscy śmiać.
OdpowiedzUsuńmiłość to pedał, ot co.
OdpowiedzUsuńzachodzik? Piekne!
OdpowiedzUsuń