Zrobiłam sobie trzy herbaty w wielkich kubkach. Jedną z cytryną i miodem, a dwie takie, jakie zawsze robi mi, kiedy u niego śpię.
Boję się nawet napisać jego imię, boję się głośno myśleć o nim, byleby tylko nic się nie zepsuło, nic nie cofnęło, nic nie zmąciło tego, co jest teraz.
~W pracy wciąż cisza, nie ma jeszcze żadnych informacji od tamtego faceta, a ja wciąż nie mogę uwierzyć, że mogłam popełnić taki błąd i nie wprowadziłam do systemu tego obiektu. Nie wprowadziłam go -> nie był monitorowany -> nie schodziły sygnały -> nie dotarł do nas sygnał alarmu napadu -> nie mogliśmy zareagować na bójkę, która wydarzyła się u niego w lokalu. Nie wierzę, po prostu nie wierzę. Zrobiłam wszystko jak zawsze, kartę opisałam i ZŁOŻYŁAM SWÓJ PODPIS, czego nie robię nigdy, zanim nie wprowadzę karty do SIMS-a, stąd po prostu nie potrafię wytłumaczyć sobie, jak mogło dojść do tego błędu. I teraz mam tylko wątpliwości, czy to możliwe, żebym to zrobiła, czy to wina SIMSa, którego nieprawidłowe działanie zgłaszałam już kilka razy i było to do tej pory olewane przez Agnieszkę? Czas pokaże, jakie będę musiała ponieść konsekwencje. Finansowo i tak się to na mnie odbije, bo grozi mi albo działa albo nagana do papierów, która oddaliłaby moją podwyżkę o lata świetlne.
~ Coraz częściej brakuje mi Darka, nie umiem tego wytłumaczyć sama przed sobą logicznie. Ma to chyba związek z tym, co napisał w mailu: ''Wiem że nie byłem idealny ale przez pięć lat starałem się jak mogłem, nigdy Cię nie zdradziłem, nie obraziłem, nie poniżyłem, wiem o Tobie wszystko, rzeczy których chyba nikomu innemu nie mówiłaś, znałem Twoje problemy, zawsze Cię wspierałem i byłem do twojej dyspozycji gdy potrzebowałaś pomocy. Poza tym byliśmy przecież przyjaciółmi...''
~ Muszę załatwić w najbliższych dniach tysiąc rzeczy:
- Kupić KKM.
- Jechać skserować swoje wyniki badań krwi, żeby móc się z nimi zapisać do ginekologa.
- Zapisać się do ginekologa.
- Zapisać się do kosmetyczki.
- Zapytać w XX o maturę, warunki, na jakich mogłabym ją zdawać i ewentualne terminy zapisów.
- Zadzwonić do Małego Rynku zapytać o kurs hiszpańskiego.
- Poprosić Mamę o lekcje z niemieckiego.
- Iść do Sułowskiej z pazurem.
- Kupić sobie magnez.
- Kupić syrop klonowy do naleśników, syrop waniliowy do kawy.
Tymczasem jednak, wkładam dres, słuchawki i wychodzę z muzyką w ten ciepły wieczór. Mój kark potrzebuje pionu innego niż ten wymuszony komputerem, żyły szybszego krążenia, serce większej ilości uderzeń, a mózg świeżego tlenu. Rower.
Przepiękne.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz