Uwielbiam takie dni i chwile dla siebie. Jest sobota, rano obudziłam się w jego łóżku i z nogami wplecionymi w jego nogi, kwadrans po 9 byłam już u siebie w domu, powitana przez mamę słowami: "dobre wychowanie wraca na śniadanie", z których śmieję się do teraz, pomogłam jej przy tysiącu rzeczy w kuchni, przed chwilą wzięłam długą kąpiel i wsmarowałam w siebie setkę pachnących kosmetyków. Za chwilę zakładam czarne jeansy, bluzkę z koronką i baskinką, perełki do uszu i znów wracam do niego, przespać z nim kolejną noc i spędzić kolejne wspólne chwile. Wieczorem kino, dobra kolacja, bliskość fizyczna, poczucie bezmiaru bezpieczeństwa w tych kilku metrach kwadratowych jego pokoju i ten zapach, jego testosteron, który mnie powala i sprawia, że chociaż w mojej głowie plącze się kilkaset ciemnych myśli, w chwilach, kiedy z nim jestem nic mnie nie obchodzi, a na całym świecie on jest jedynym mężczyzną.