Postanawiam pojechać do biblioteki na rolkach, biorę balerinki na przebranie do torebki, pakuję najcięższe (jak mi się wydawało) książki świata. Chwilę później wypożyczam zdecydowanie cięższe. Czego jednak nie robi się dla Mamy.

Droga do biblioteki pokonywana na ośmiu kółkach to droga przez mękę, piszę smsy do Tomka, że ktoś, kto wymyślił kostkę brukową, kocie łby i nierówne chodniki powinien płonąć w wiecznym ogniu piekielnym. Poruszam się z prędkością ślimaka, ale jestem zadowolona z siebie - łączę przyjemne z pożytecznym, sport wypełnia mi nawet konieczną trasę na Rajską.

W połowie drogi powrotnej dzwoni Mama, jest na Kleparzu, zaprasza mnie na zakupy spożywcze. Kupuje nam świeże zioła, paprykę, sałaty, jabłka, cytrynę i szczypiorek. Zioła wypełnią idealnie stare puszki na sól i pieprz, będą wyglądać pięknie, a do obiadu, który zamierzam ugotować tego dnia Tomaszewskiemu, pasują idealnie.

W bonusie kupuję sobie jakieś alko w Carrefourze, smakuje dobrze, nie kopie.