robilas juz dzis kupe?

tak ;d

   zawsze radosnie mi to oznajmialas

a teraz taka cisza

martwilam sie

uff

hahahahhah

W piekarniku kolorów nabiera Crème brûlée, w lodówce czeka na jutro pyszna kanapka do pracy z majo, łososiem, sałatą lodową, ogórkiem i mozarellą. Usta schładza mi Somersby.

Wciąż myślę o tym, że miałam to robić też dla Ciebie, na Złocieniu i co chwila wyrzucam od siebie telefon, żeby do Ciebie nie napisać: spróbujmy raz jeszcze. Ale zaraz potem myślę, że i tak się nam nie uda, teraz czy za rok. I odkładam telefon. Dzielna Julka.

Tymczasem kąpiel, przygotowywanie sobie ubrań na jutro, wyciągnięcie pyszności z piekarnika, szybkie ogarnięcie najpotrzebniejszych rzeczy, fap i do spania! :)

Crème brûlée

Składniki:

• 500 ml wysokoprocentowej śmietany kremówki 36%

• 6 żółtek

• 1/3 szklanki białego cukru 

• 5 łyżek brązowego cukru

• 1 laska wanilii

Wykonanie:

• W rondelku powoli zagotowuję śmietankę z białym cukrem i wyłuskanymi ziarenkami z przeciętej wzdłuż laski wanilii. Gdy zacznie się gotować na brzegach, zdejmuję z ognia i lekko studzę.
• Żółtka ubijam, ale nie do końca, nie na puszysto. Dolewam ciepłą śmietanę z cukrem, po łyżce, za każdym razem mieszając, jednocześnie starając się nie napowietrzać kremu. Ma on być gładki, sztywny i błyszczący a nie puszysty.
• Napełniam foremki, wlewając krem przez sitko.
• Wstawiam na 50 minut do piekarnika, nagrzanego do 100 stopni.
• Ostudzony krem schładzam w lodówce przez minimum 5 godzin lub najlepiej przez całą noc.
• Każdy krem posypuję 1 łyżką brązowego cukru i karmelizuję, aby cukier się rozpuścił i lekko zarumienił oraz utworzyła się charakterystyczna skorupka.

Do karmelizacji cukru można użyć specjalnego palnika. Ja swój krem włożyłam pod mocno rozgrzany grill w piekarniku. Rozgrzałam tylko górną spiralę i zapiekałam krem bardzo krótko. Pod dobrze rozgrzanym grillem, już nawet po 15 sekundach, cukier może się zacząć przypalać. Wtedy krem będzie gorzki i niesmaczny. Po ostudzeniu foremek ponownie schładzam krem przez minimum 1 godzinę. Dekoruję owocami i lekko posypuję cukrem pudrem.

(kwestia smaku)

Niemal zapomniałam jak wygląda aktywne blogowanie, od czasu ostatniej notki moja codzienność zmieniła się i żadna ilość słów nie jest już w stanie jej opisać. Tym samym na blogu pozostają strzępki informacji, kilka wyrwanych wersów i kilka notek z szarpanymi myślami. Czarna, pusta przestrzeń, wyrwa w chaotycznej i tak systematyczności, pół roku bez pełnych zdań i słów, które byłyby czymś więcej niż tylko ciężkimi myślami mojej głowy.

Prawdziwym pochłaniaczem czasu jest praca, osiem godzin pełnego etatu na umowę o pracę (fuck yeah!), dwie godziny podróży każdego dnia i zmęczenie, splątane ze znużeniem, brakiem chęci i brakiem czegoś, co motywowało mnie do napisania tu choćby kilku słów o tym, jak wygląda moja codzienność. Nie jestem jednak cała pracą, mam jeszcze na głowie cały wszechświat i miłość, która jest najgorszą suką na świecie i, która sprawia, że wystarczy, by posypało się choć jedno jej ziarenko, a pozytywna energia i nastawienie zmienia się w szare niebo i deszcz z oczu. Małe ziarnko grochu sprawia, że choć pod sobą ma się 12 cudownych materacy, wciąż czuje się niewygodę i dyskomfort.

Otaczało mnie tysiąc zapachów, feeria barw, milion smaków i obrazów. Setki emocji, krajobrazów i codziennych podróży tymi samymi trasami. Towarzyszył słony smak łez, wysokie decybele i chwile, w których serce waliło w oszalałym niemal tempie.

Dotknęłam innych niż Darkowych ust i innego, niż Darkowe, ciała. Dotknęłam nieba i spadłam do piekła. Wyciągałam rękę po jedno, kurczowo trzymając drugie. Łączyłam słodkie z gorzkim, czekoladę z goryczą piwa, wdychałam powietrze nad Wisłą i śmiertelnie bałam się głębokich wód Jeziora Żywieckiego. Paliłam jointa w przypadkowym mieszkaniu i paliłam go sama w środku nocy na środku mojej wsi. Jadłam maliny wprost z krzaka i wybrzydzałam przy stoisku z warzywami na Rynku Dębnickim.

Zobaczyłam Wrocław i zobaczyłam innych mężczyzn. Narysowałam na moim ciele tatuaż i po tysiąckroć myślałam, czy nie zmienić go na prawdziwy.

Zaczęłam myśleć o wyprowadzce z domu.

I odeszłam od Darka.

smak lata to Somersby, zapach to ten rano, w drodze do pracy, znad Wisły i zapach ziół z wieczornej przejażdżki rowerem, kolor lata to kolor słonecznego nieba, muzyką wciąż jest rap, a kartki książek zastąpił Kindle

a czy ja wciąż jestem ta sama?

pachnieć jak wata cukrowa, świeży chleb i seks

(true blood)

nie myśl o tym, żeby do niego wrócić. myśl o tym, że będziesz cierpieć, ale tak będzie dla Was lepiej.

katharsis

wierność i lojalność wobec Ciebie była moim jedenastym przykazaniem.
zaraz po szóstym, 9 i dziesiątym.

dziś żadne z nich nie jest już ważne, a ja przeczę każdemu z nich. a wyrzuty sumienia są mi nieznaną niematerią. puste słowa

mam przesuszoną skórę na nogach, zbyt ciemne włosy i zmęczoną twarz. wszystko to pasuje do obrazu sześćdziesięcioletniej kobiety, którą się czuję. 



dam sobie radę, wiesz?

utop mnie w swojej ślinie, schowaj między kciukiem i palcem wskazującym, włóż do kieszeni i wszędzie ze sobą noś.

a ja zasypiam z myślą o Tobie i szukam Twojego zapachu w moich włosach

 `Mężczyźni mają dwa uczucia: głód i podniecenie. Jeśli zobaczysz go bez erekcji, zrób mu kanapkę`.

dzień, w którym gwiazdy upadły, zwiędły kwiaty, a kolory zamieniły się w szarości

I powiedziałam Ci, że nic z tego nie wyjdzie,
że to się nie ułoży,
że tyle mam w sobie wątpliwości
.
Jak Ci powiedzieć, że nie chcę z Tobą zamieszkać?




wiesz sam, że to najlepszy okres, by się rozstać. 
Tylko czy później nie będę tego żałować?




nie chce mi się starać dla Ciebie, nie chcę budzić się koło Ciebie, nie chcę o Tobie myśleć ani spędzać z Tobą czasu. Prawie pięć lat zajęło mi dojście do takich wniosków.
Moje życie potoczy się bez Ciebie, nauczę się oddychać i wróci moja pewność siebie. 




wiem, że Cię zawiodłam, że oszukałam, że zraniłam i ranię. wiesz, że Ty mnie też. wiesz, że ta sytuacja jest trudna i nie ma z niej dobrych rozwiązań. ja wiem, że nie można być z kimś, przy kim ma się tak ogromne wątpliwości, już od tak dawna. przecież to bez sensu i oboje powinniśmy zdawać sobie sprawę.


Chciałabym, żebyś się zakochał, poznał inną kobietę, da Ci więcej niż ja. z pewnością.
ja mam inne oczekiwania w życiu niż Ty, inne plany, inne marzenia.


ja po prostu nie chcę już być z Tobą i czekam tylko aż to się skończy.
ale nie mówię, że Cię nie kocham, kocham, kocham i w małej części zawsze będę, przy Tobie nauczyłam się wszystkiego na nowo i wszystko nauczyło się mnie, świat miał inne kolory, a kolory czerpały ze mnie i wypełniały świat, czułam miliony zapachów i pachniałam na milion sposobów, nosiłam pierścionek od Ciebie i on nosił mnie, każdym krokiem, stąpnięciem po płycie chodnika, zawieszał mnie 20 centymetrów nad ziemią. 
ale sam wiesz, że to nie ma tak wyglądać.


przykro mi, że Cię ranię, sama siebie też, ale nie poradzę nic, kocham Cię, naprawdę, gdybym mogła ułożyłabym to inaczej, pewnie będę tego wszystkiego żałować, ale nie mogę oszukiwać sama siebie i być z Tobą, bo to wygodne mieć do kogo wrócić, zadzwonić i napisać. poradzimy sobie, oboje, bez siebie.


przepraszam, że będziesz cierpiał i, że będziesz to wszystko znosił. przepraszam, że o wszystkim się dowiesz i przepraszam, że to tak zaboli. przepraszam, że zabrałam Twój czas i, że go zmarnowałam. przepraszam, że tyle Ci obiecywałam i nie zrealizowałam tego, przepraszam za wszystkie plany, za wszystko, co złe, ale




nigdy nie byłam tak blisko rozstania z Tobą jak teraz.

Erykah chyba znała naszą historię.

 

W chwilach nudy stawiam na rower i rolki.


Siłownia w międzyczasie. Wracam na nią już w tym tygodniu!

rowerem
szybszym oddechem
dymem z papierosa
muzyką w uszach
kilometrami na godzinę
tlenem
zielonymi liśćmi
paprociami

piję somersby i myślę, że mogłabym spijać go teraz z Twoich ust

utop mnie w czerwonym winie, uduś linką holowniczą, poszczuj stadem mrówkojadów, wbij we mnie palmę kokosową


mam 24 lata i wciąż nie wiem, co dalej.

Czy cierpliwość popłaca?

Co powinnam teraz zrobić, 
kiedy chcę Cię w moim świecie? 
Jak mogę Cię chcieć dla siebie, 
skoro sama należę do kogoś innego? 

Kiedy pierwszy raz Cię ujrzałam 
był upalny, słoneczny dzień 
Wiedziałam tylko, że chcę Ciebie 
Miałam nadzieję, że na mnie spojrzysz 
Uśmiechnąłeś się do mnie 
Tak słodko... 
Sprawiłeś, że poczułam się jak 
mała dziewczynka 
Co mi zrobiłeś? 

Co powinnam teraz zrobić, 
kiedy chcę Cię w moim świecie? 
Jak mogę Cię chcieć dla siebie, 
skoro sama należę do kogoś innego? 

Pewnie spotkamy się w następnym wcieleniu... 

Twoja energia 
sprawiała, że czułam się tak dobrze 
Tym mnie poderwałeś 
Nie chcę spadać w dół 
Spraw, abym wirowała 
Mam kogoś, 
ale ty jesteś piękny... 
Lecz to nadal nie wystarcza... 

Co powinnam teraz zrobić, 
kiedy chcę Cię w moim świecie? 
Jak mogę Cię chcieć dla siebie, 
skoro sama należę do kogoś innego? 

Pewnie spotkamy się w następnym wcieleniu... 

Teraz nie ma nic złego w marzeniach 
Nie zrozum mnie źle, 
ale za każdym razem, kiedy Cię widzę 
uświadamiam sobie jak silna 
jest moja miłość do mojego dziecka 
Emocje nie kłamią 
Wiem, że jestem kobietą 
ale nie na tyle silną, aby się rozdwoić... 

Co powinnam teraz zrobić, 
kiedy chcę Cię w moim świecie? 
Jak mogę Cię chcieć dla siebie, 
skoro sama należę do kogoś innego? 

Pewnie spotkamy się w następnym wcieleniu...

Wydział Turystyki i Rekreacji oraz AWF Kraków liderem w rankingach uczelni wyższych w 2011 r.

>> Z przyjemnością chcielibyśmy poinformować, zwłaszcza osoby zainteresowane podjęciem studiów na naszym wydziale, o bardzo wysokich pozycjach, które nasza uczelnia zajęła w trzech ostatnio opublikowanych rankingach szkół wyższych.
Stanowi to potwierdzenie wysokiego poziomu kształcenia na naszej Uczelni, w tym na kierunku turystyka i rekreacja. We wspólnym rankingu „Rzeczpospolitej” oraz „Perspektyw” Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie zajęła I miejsce wśród akademii wychowania fizycznego w Polsce. W rankingu tygodnika „Wprost” nasza uczelnia zajęła I miejsce w kategorii „uczelnie sportowe”.
W rankingu czasopisma „Wiadomości Turystyczne” kierunek turystyka i rekreacja znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepszych szkół wyższych kształcących kadry dla turystyki. Na uwagę zasługuje fakt, że nasza oferta została uznana za najlepszą w Polsce wśród uczelni publicznych. <<

-> Ale, że jakim cudem???

~ Już za kilka godzin zaczyna się astronomiczne lato, czego w ogóle nie widać, bo dzisiejsza pogoda była raczej listopadowa, wiało tak, że urywało głowę i nie miało się ochoty nawet wyjść z domu.

~ Popołudnie spędziłam z Darciochem, zrobiliśmy sobie w domu obiad, żeby nie jeść znów na mieście, zjedliśmy go, a już dwie godziny później jedliśmy w Chińczyku pod Aqua Parkiem kurczaka po wietnamsku. Śmialiśmy się, że możemy być już fachowcami w zakresie tego dania, rzeczywiście jedliśmy go już w tylu Chińczykach, że wiemy o nim naprawdę dużo :)

~ Miałam odebrać bluzkę, a skończyło się na tym, że nie odebrałam.

~ Jutro czeka mnie pilnowanie Pawełka już od 8:30, jak ja wstanę?

~ Znowu coś mnie boli, kiedy się kochamy z Darkiem, chyba muszę wybrać się w końcu do seksuologa.

~ Zapatrzyłam się na Allegro i nie mam już chęci pisać dalej tej notki ;))

Idę wcinać czereśnie ;)))

Mogę tak słuchać Go całymi godzinami.

 

happiness

Gloriosa, którą dostałam od Darka w trakcie ostatniego spaceru po Rynku - dwie godziny później, na ławce w parku zdecydowaliśmy, że ślub odwołany.

~ Wszystkie ważne fakty, o których myślałam podczas dzisiejszego dnia, a które miałam tu zapisać, już mi umknęły.

~ Przemek chwilę temu (chyba, skoro o 20 był dopiero po odprawach) poleciał na Kos na urlop.... ja teeeeż chcę...

~ Miałam nadzieję, że dziś po raz ostatni dodam zdjęcia robione Avilą, ale oczywiście ładowarka (nowa) nie naładowała baterii, szlag mnie chce trafić, ale to nic w porównaniu do Darka, który chce ten aparat wywalić przez okno. Napisałam mail do faceta, który sprzedał nam baterię, że przestała działać i czekam na reklamację, mam nadzieję, że szybką. Mogę jechać do niego nawet jutro, byleby mieć już wszystko z głowy i mieć wreszcie ten durny Sony już do użytkowania. Wniosek jest prosty - co kradzione to się zemści.

~ Dziś, kiedy już pisałam maila do tej wstrętnej baby z Allegro, strasząc ją Policją, zapukał listonosz i... dał mi spodenki, na które czekałam prawie miesiąc. I okazały się za duże. Ja to mam szczęście.

~ Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli to niedługo będę mogła nazwać się wyłapywaczką okazji z Allegro, spodnie za 30 (z przesyłką!!), które na innej aukcji są droższe, gladiatorki za 30 zł (z przesyłką :]), kolejne gladiatorki (w kolorze nude), które właśnie licytuję, mam nadzieję, że moje konto jakoś wytrzyma te zakupy :))) Jedyny kłopot jest tylko w wyszukiwaniu fajnych bluzek w jakiejś fajnej cenie, albo ja po prostu mam pecha.

~ Nogi wydepilowane (choć jeszcze do poprawki), posmarowane Dove Summer Glow, a na nie - brokatowy bronzer z Sephora (***) - prezent urodzinowy od Mazurków, już nie mogę się doczekać, jak to wszystko będzie się prezentować :))

~ Ponieważ oczywiście zapomniałam, co miałam pisać - po prostu idę spać, resztę napiszę jutro.

*

**

***

  

Popołudniu łapię za rower i wyznaczam w myślach trasę do sadu z czereśniami.
 

Koktajl malinowy z nutą bananową

Składniki: 4 łyżki malin, średniej wielkości dojrzały banan, pół szklanki mleka (2 proc. tłuszczu), pół szklanki jogurtu naturalnego, 1 łyżeczka cukru pudru

Wykonanie: banana obrać ze skóry i pokroić w grube plastry. Do wysokiego naczynia dodać wszystkie składniki i dokładnie zmiksować na jednolitą masę (np. mikserem). Przelać wysokiej szklanki i podać zaraz po przygotowaniu.

Koktajl truskawkowy z kostkami lodu

Składniki: 20 dag truskawek, pół szklanki niegazowanej wody mineralnej, sok z połówki pomarańczy, 2 łyżeczki cukru, 100 ml śmietanki kremówki, 1 łyżka soku z cytryny, pół łyżeczki cukru waniliowego

Wykonanie: sok z wyciśnięty z pomarańczy wlać razem z sokiem z cytryny do pojemnika, w którym robi się kostki lodu. Następnie dobrze ubić śmietankę z cukrem waniliowym i tak samo rozlać do pojemnika na kostki. Wstawić do zamrażalnika na co najmniej dwie godziny. Odszypułkować truskawki i zmiksować razem z cukrem oraz wodą. Tak przygotowany koktajl rozlać do szklanek, a do napojów włożyć przygotowane wcześniej smakowe kostki lodu.

Koktajl czekoladowo-kawowy

Składniki: 1 i 1/3 szklanki zimnego mleka (około 2 proc. tłuszczu), 100 ml słodkiej śmietanki, 2 łyżeczki rozpuszczalnej kawy, nieduże opakowanie sorbetu pomarańczowego, 3 łyżeczki kakao, pokruszony lód

Wykonanie: wszystkie składniki, oprócz sorbetu, dodać do wysokiego naczynia i bardzo dokładnie zmiksować. Tak przygotowany koktajl rozlać do szklanek, a do każdej włożyć po 1-2 gałce sorbetu pomarańczowego. Sorbet można zastąpić pokrojonym w plasterki bananem.

Koktajl truskawkowo-miętowy

Składniki: 50 dag truskawek, garść świeżych listów mięty, kefir, miód albo cukier waniliowy

Wykonanie: truskawki odszypułkować i umyć. Wszystkie składniki dodać do wysokiego naczynia (zachować kilka listów mięty) i dokładnie zmiksować. Przed podaniem schłodzić w lodówce co najmniej przez godzinę. Koktajl podawać udekorowany paroma listkami mięty.

Siedzimy u Darka w pokoju, ja jem truskawki, podchodzi do mnie Darek, całuje mnie, zbiera sok z truskawek z mojej wargi i mówi:

- Kocham Cię, moja truskawkowa Julcinko.

(a Julcinka się rozpływa jak małe dziecko)

Ostatnią "pełną" notkę napisałam 27 marca. Dziwię się samej sobie, że nie potrafiłam znaleźć ani chwili, żeby napisać choćby kilka słów o chwilach, które miały miejsce w tym czasie. Tyle małych wydarzeń, słów i uśmiechów, które były dla mnie tak ważne, ogrom smutnych momentów, łez, kłótni i wyczekiwania, wydarzeń życia codziennego i rozmów, które stanowiły dla mnie najlepsze chwile dnia.

Dziś, mimo, że dzień był wspaniały, wypełniony miłymi chwilami z Darkiem i informacją, że przyszła akceptacja mojego podania o etat, nadszedł w końcu wieczór. Inny niż spędzany do tej pory od kilku miesięcy. Kurewsko mi smutno, nie mam ochoty na nic i nic mnie nie cieszy. Nie chciałabym mieć w tej chwili nawet Darka koło siebie, chociaż na nowo odkrywam radość z jego towarzystwa i obecności, czego oczekiwałam.

Chyba jednak muszę porzucić mój kiepski nastrój i wziąć się w garść, z losem trzeba się pogodzić, chociaż wiem, że kilka najbliższych dni będzie bardzo nieswoich.

jednak nie, dziś też nic nie będzie z pisania.

może innym razem....

smutno mi

odbudujmy, odbudujmy, odbudujmy to, Darek, proszę

Nie umiem sobie dziś powiedzieć, czy czekam na to, aż przyjedziesz, bo Cię zobaczę, czy dlatego, że to oderwie mnie od mojej codzienności.

przykro mi, ale chyba codziennie gaśnie we mnie jakaś jedna Twoja gwiazda, co dzień potrzebuję Cię coraz mniej i co dzień myślę o Tobie mniej.

z drugiej strony świat bez Ciebie to nie świat.

ale czy to możliwe, żebym przestawała Cię kochać?

Słońce zachodzi, to we mnie, które świeciło dla Ciebie powoli już chyba też.
 

sezon na ogórki małosolne uważam za otwarty ♥

rano,


Boże, jak ja kocham ten widok

nie mam na nic czasu

to będzie najgorsze pół roku mojego życia

Milady.
 

Witaj, aktywnie spędzany czasie,
                                       piękna pogodo,
                                       majówko,
                                       rowerze.

To był Nasz kolejny i cudowny dzień. Chce mi się płakać, kiedy myślę, że pozostały nam tylko trzy. I coraz bardziej nie chcę i nie wyobrażam sobie nieposiadania Go obok siebie kiedy tylko mi tego trzeba.

A już jutro, przed ósmą, zapalę na Bulwarach Wiślanych papierosa, a moje obcasy wystukają rytm muzyki w słuchawkach. Do 16 będę tonąć w papierach, by chwilę później utonąć z Nim w sobie.