przysięgam, że nic mi się nie chce.

i niech już będzie jutro.

_________________________
MUSZĘ się wyprowadzić.





Plus ucałowania dla Martusi, kochanie, z dedykacją dla Ciebie! Szykuj bileciki!

koniec lata, mili państwo

Tak chyba przedstawia się moja sytuacja uczuciowa na dzień dzisiejszy.
jednego dnia mam euforię, radość, smutek, zazdrość (!!) i kurewską niepewność.

I'll bring the bag of weed
You can bring the bottle of wine
call me whenever, we can get together
and have us a real good time

                                            (Nate Dogg 'Bag O'ween')

Jeżeli kiedykolwiek ktoś powie mi, że miłość jest najważniejsza i ważniejsza nawet od przyjaźni, zaśmieję mu się w twarz. Najgorszy nawet humor mija, kiedy masz obok znajomych i przyjaciół, ludzi, którzy nie pozwolą Ci się smucić i mieć złego nastroju.

Przed spotkaniem z nimi na Kazimierzu spotkałam się z Darkiem. Jak silna była wola rozstania z nim może świadczyć to, że nie pozwoliłam mu się nawet wczoraj pocałować w rękę na pożegnanie tych pięciu lat, a stanowczo powiedziałam, że to koniec, mimo, że tak bardzo zapewniał, że się zmieni. Przykro mi, że musi to wszystko przechodzić, wiem, że bardzo mnie kocha, ale jedyne co dla niego teraz mam to silne życzenie, żeby szybko spotkał kobietę, która da mu szczęście.

Śmiech, środek nocy, zimna wódka na ławce, muzyka, Kraków, swoi ludzie i nowo poznani ludzie to coś, co zawsze pozwala się zresetować i wypocząć psychicznie.

O 2 w nocy lądujemy z Michałem i Kubą Lendą w Wiślanych Tarasach u Marty w mieszkaniu. O 2:38 dostaję sms: 'jestem w mieście, chcesz jechać do mnie czy jedziesz do domu?'. Pół godziny później całuje mnie w usta na przywitanie i bierze za rękę. 

ładunek moich emocji każdego dnia jest olbrzymi. z różowych po czarne, kiedy zadzwoni Darek, kolejny raz przypomnieć mi, jak wielką jestem egoistką, bo odeszłam. nie spodziewałam się, że kiedyś to napiszę, ale cieszę się, że mam ten związek już za sobą.

wiem, że będzie dobrze, wiem, że już nie kocham tego mężczyzny, ale boję się też, że jego przepowiednia, że nigdy nikogo nie będę umiała pokochać tak naprawdę i do końca, się spełni.

na końcu i na początku zawsze jest samotność.

poranny sms, popołudniowy bezmiar radości

_____________________________________
śniadanie. i łosoś z mozarellą i majonezem ♥

Jak napisała Marta od dziś obowiązuje między nami umowa. Codziennie dodajemy jedno zdjęcie. Zdaje się, że już wiadomo, kto wymięknie pierwszy. A kto wymięknie stawia bilety na Hopsina!

Życie w pigułce, zdjęcia z kilku poprzednich miesięcy; folder z bieżącymi świeci pustkami.

'pamiętaj, że możesz oszaleć, popaść w obłęd, stracić wszystko, ale wciąż masz muzykę' 

robilas juz dzis kupe?

tak ;d

   zawsze radosnie mi to oznajmialas

a teraz taka cisza

martwilam sie

uff

hahahahhah

W piekarniku kolorów nabiera Crème brûlée, w lodówce czeka na jutro pyszna kanapka do pracy z majo, łososiem, sałatą lodową, ogórkiem i mozarellą. Usta schładza mi Somersby.

Wciąż myślę o tym, że miałam to robić też dla Ciebie, na Złocieniu i co chwila wyrzucam od siebie telefon, żeby do Ciebie nie napisać: spróbujmy raz jeszcze. Ale zaraz potem myślę, że i tak się nam nie uda, teraz czy za rok. I odkładam telefon. Dzielna Julka.

Tymczasem kąpiel, przygotowywanie sobie ubrań na jutro, wyciągnięcie pyszności z piekarnika, szybkie ogarnięcie najpotrzebniejszych rzeczy, fap i do spania! :)

Crème brûlée

Składniki:

• 500 ml wysokoprocentowej śmietany kremówki 36%

• 6 żółtek

• 1/3 szklanki białego cukru 

• 5 łyżek brązowego cukru

• 1 laska wanilii

Wykonanie:

• W rondelku powoli zagotowuję śmietankę z białym cukrem i wyłuskanymi ziarenkami z przeciętej wzdłuż laski wanilii. Gdy zacznie się gotować na brzegach, zdejmuję z ognia i lekko studzę.
• Żółtka ubijam, ale nie do końca, nie na puszysto. Dolewam ciepłą śmietanę z cukrem, po łyżce, za każdym razem mieszając, jednocześnie starając się nie napowietrzać kremu. Ma on być gładki, sztywny i błyszczący a nie puszysty.
• Napełniam foremki, wlewając krem przez sitko.
• Wstawiam na 50 minut do piekarnika, nagrzanego do 100 stopni.
• Ostudzony krem schładzam w lodówce przez minimum 5 godzin lub najlepiej przez całą noc.
• Każdy krem posypuję 1 łyżką brązowego cukru i karmelizuję, aby cukier się rozpuścił i lekko zarumienił oraz utworzyła się charakterystyczna skorupka.

Do karmelizacji cukru można użyć specjalnego palnika. Ja swój krem włożyłam pod mocno rozgrzany grill w piekarniku. Rozgrzałam tylko górną spiralę i zapiekałam krem bardzo krótko. Pod dobrze rozgrzanym grillem, już nawet po 15 sekundach, cukier może się zacząć przypalać. Wtedy krem będzie gorzki i niesmaczny. Po ostudzeniu foremek ponownie schładzam krem przez minimum 1 godzinę. Dekoruję owocami i lekko posypuję cukrem pudrem.

(kwestia smaku)

Niemal zapomniałam jak wygląda aktywne blogowanie, od czasu ostatniej notki moja codzienność zmieniła się i żadna ilość słów nie jest już w stanie jej opisać. Tym samym na blogu pozostają strzępki informacji, kilka wyrwanych wersów i kilka notek z szarpanymi myślami. Czarna, pusta przestrzeń, wyrwa w chaotycznej i tak systematyczności, pół roku bez pełnych zdań i słów, które byłyby czymś więcej niż tylko ciężkimi myślami mojej głowy.

Prawdziwym pochłaniaczem czasu jest praca, osiem godzin pełnego etatu na umowę o pracę (fuck yeah!), dwie godziny podróży każdego dnia i zmęczenie, splątane ze znużeniem, brakiem chęci i brakiem czegoś, co motywowało mnie do napisania tu choćby kilku słów o tym, jak wygląda moja codzienność. Nie jestem jednak cała pracą, mam jeszcze na głowie cały wszechświat i miłość, która jest najgorszą suką na świecie i, która sprawia, że wystarczy, by posypało się choć jedno jej ziarenko, a pozytywna energia i nastawienie zmienia się w szare niebo i deszcz z oczu. Małe ziarnko grochu sprawia, że choć pod sobą ma się 12 cudownych materacy, wciąż czuje się niewygodę i dyskomfort.

Otaczało mnie tysiąc zapachów, feeria barw, milion smaków i obrazów. Setki emocji, krajobrazów i codziennych podróży tymi samymi trasami. Towarzyszył słony smak łez, wysokie decybele i chwile, w których serce waliło w oszalałym niemal tempie.

Dotknęłam innych niż Darkowych ust i innego, niż Darkowe, ciała. Dotknęłam nieba i spadłam do piekła. Wyciągałam rękę po jedno, kurczowo trzymając drugie. Łączyłam słodkie z gorzkim, czekoladę z goryczą piwa, wdychałam powietrze nad Wisłą i śmiertelnie bałam się głębokich wód Jeziora Żywieckiego. Paliłam jointa w przypadkowym mieszkaniu i paliłam go sama w środku nocy na środku mojej wsi. Jadłam maliny wprost z krzaka i wybrzydzałam przy stoisku z warzywami na Rynku Dębnickim.

Zobaczyłam Wrocław i zobaczyłam innych mężczyzn. Narysowałam na moim ciele tatuaż i po tysiąckroć myślałam, czy nie zmienić go na prawdziwy.

Zaczęłam myśleć o wyprowadzce z domu.

I odeszłam od Darka.

smak lata to Somersby, zapach to ten rano, w drodze do pracy, znad Wisły i zapach ziół z wieczornej przejażdżki rowerem, kolor lata to kolor słonecznego nieba, muzyką wciąż jest rap, a kartki książek zastąpił Kindle

a czy ja wciąż jestem ta sama?

pachnieć jak wata cukrowa, świeży chleb i seks

(true blood)

nie myśl o tym, żeby do niego wrócić. myśl o tym, że będziesz cierpieć, ale tak będzie dla Was lepiej.

katharsis

wierność i lojalność wobec Ciebie była moim jedenastym przykazaniem.
zaraz po szóstym, 9 i dziesiątym.

dziś żadne z nich nie jest już ważne, a ja przeczę każdemu z nich. a wyrzuty sumienia są mi nieznaną niematerią. puste słowa

mam przesuszoną skórę na nogach, zbyt ciemne włosy i zmęczoną twarz. wszystko to pasuje do obrazu sześćdziesięcioletniej kobiety, którą się czuję. 



dam sobie radę, wiesz?

utop mnie w swojej ślinie, schowaj między kciukiem i palcem wskazującym, włóż do kieszeni i wszędzie ze sobą noś.

a ja zasypiam z myślą o Tobie i szukam Twojego zapachu w moich włosach

 `Mężczyźni mają dwa uczucia: głód i podniecenie. Jeśli zobaczysz go bez erekcji, zrób mu kanapkę`.

dzień, w którym gwiazdy upadły, zwiędły kwiaty, a kolory zamieniły się w szarości

I powiedziałam Ci, że nic z tego nie wyjdzie,
że to się nie ułoży,
że tyle mam w sobie wątpliwości
.
Jak Ci powiedzieć, że nie chcę z Tobą zamieszkać?




wiesz sam, że to najlepszy okres, by się rozstać. 
Tylko czy później nie będę tego żałować?




nie chce mi się starać dla Ciebie, nie chcę budzić się koło Ciebie, nie chcę o Tobie myśleć ani spędzać z Tobą czasu. Prawie pięć lat zajęło mi dojście do takich wniosków.
Moje życie potoczy się bez Ciebie, nauczę się oddychać i wróci moja pewność siebie. 




wiem, że Cię zawiodłam, że oszukałam, że zraniłam i ranię. wiesz, że Ty mnie też. wiesz, że ta sytuacja jest trudna i nie ma z niej dobrych rozwiązań. ja wiem, że nie można być z kimś, przy kim ma się tak ogromne wątpliwości, już od tak dawna. przecież to bez sensu i oboje powinniśmy zdawać sobie sprawę.


Chciałabym, żebyś się zakochał, poznał inną kobietę, da Ci więcej niż ja. z pewnością.
ja mam inne oczekiwania w życiu niż Ty, inne plany, inne marzenia.


ja po prostu nie chcę już być z Tobą i czekam tylko aż to się skończy.
ale nie mówię, że Cię nie kocham, kocham, kocham i w małej części zawsze będę, przy Tobie nauczyłam się wszystkiego na nowo i wszystko nauczyło się mnie, świat miał inne kolory, a kolory czerpały ze mnie i wypełniały świat, czułam miliony zapachów i pachniałam na milion sposobów, nosiłam pierścionek od Ciebie i on nosił mnie, każdym krokiem, stąpnięciem po płycie chodnika, zawieszał mnie 20 centymetrów nad ziemią. 
ale sam wiesz, że to nie ma tak wyglądać.


przykro mi, że Cię ranię, sama siebie też, ale nie poradzę nic, kocham Cię, naprawdę, gdybym mogła ułożyłabym to inaczej, pewnie będę tego wszystkiego żałować, ale nie mogę oszukiwać sama siebie i być z Tobą, bo to wygodne mieć do kogo wrócić, zadzwonić i napisać. poradzimy sobie, oboje, bez siebie.


przepraszam, że będziesz cierpiał i, że będziesz to wszystko znosił. przepraszam, że o wszystkim się dowiesz i przepraszam, że to tak zaboli. przepraszam, że zabrałam Twój czas i, że go zmarnowałam. przepraszam, że tyle Ci obiecywałam i nie zrealizowałam tego, przepraszam za wszystkie plany, za wszystko, co złe, ale




nigdy nie byłam tak blisko rozstania z Tobą jak teraz.