wtorek, 9 października 2012
niedziela, 7 października 2012
sobota, 6 października 2012
Zaniedbałyśmy się z koleżanką Paterską, która dyskretnie milczy na temat swojej przegranej w naszym projekcie dodawania codziennie jednego zdjęcia, a i ja straciłam zapał. Droga do pracy wiedzie tą samą trasą, jest pięknie, mijam Wawel, idę bulwarami, spotykam już tych samych ludzi, jednak mój blog nie może stać się tylko urywkami nieba z nad Wisły i tafli jej wody. Chciałabym robić tysiące zdjęć, mam na nie milion pomysłów w pracy, jednak wciąż, co dla mnie niewytłumaczalne, w domu nie mogę wziąć do ręki aparatu i się przełamać, żeby zrealizować choćby jedną wizję zdjęcia.
Zazdroszczę folje, bo widzę, że naprawdę zajęła się porządnie dodawaniem zdjęć, zazdroszczę kyo, bo systematycznie pojawiają się u niej piękne zdjęcia, zazdroszczę Paterskiej, bo światło z jej zdjęć jest jedyne w swoim rodzaju, zazdroszczę Amelii i Kasi, bo mają ostatnio intensywne dni i zazdroszczę innym blogerkom, bo w ich życiu dzieje się ciągle coś. W moim króluje praca i choć weekendy są cudowne, są to wciąż tylko weekendy, a dla mnie - to za mało.
Przyszła jesień i niestety, wyraźnie da się to odczuć codziennie rano, kiedy zamarzam w drodze na Tyniecką, pięknie jest, bo nagle otoczenie zrobiło się pełne kolorów i cudownego światła, a pogoda, na przykład dzisiejsza, jest wyjątkowo dobra. W górach musi być dziś przepięknie. Jesień odczuwam i po tym, że wychodząc z pracy o 18 z daleka już widzę zapalone światła Mostu Dębnickiego, co oznacza, że wychodzę, kiedy jest już szarawo, a co dzień zmrok nadchodzi wcześniej. Jednak jak pięknie będzie nadejdzie świąteczny i przedświąteczny okres, Most będzie przystrojony świątecznymi dekoracjami, powietrze będzie pachniało zimą, a światła rozbłyskały w mroku. Do tego czasu w nozdrzach rozpycha się jeszcze zapach jesieni, a przed nami listopad, miesiąc, który nieodłącznie kojarzy mi się z deszczem. Nadchodzi jednak pora grzanego wina i piwa, cynamonu i goździków, kozaków (które ja ubrałam już we wrześniu, tak bardzo za nimi tęskniąc), spadających liści i słuchania wieczorem jazzu, wplątanego w rap.
Chce mi się już gdzieś wyjechać, innego miasta, jego zapachu i atmosfery, architektury, kwiatów, ludzi i potraw. Może Budapeszt w listopadzie? W końcu szykuje się nam długi weekend, jeśli tylko w pracy pozwolą wziąć mi urlop, bo kiedy zapytałam o urlop między Bożym Narodzeniem a Sylwestrem usłyszałam, że w okresie świątecznym urlopów nie ma. Nie, bo nie. I koniec. Więc tyle korzystania ze świątecznej przerwy. Mimo wszystkich plusów mojej pracy nie ukrywam, że będę chciała ją zmienić. Muszę poważnie zabrać się za poszukiwanie nowej, bo ta nerwowo mnie wykończy, a osiem miesięcy siedzenia w stresie, codziennych nerwach i bez ani jednej przerwy w pracy potrafi zabrać chęci, mimo, że ludzie są w porządku. I całą atmosferę psuje jedna osoba - szefowa. Gdyby nie ona, cała ta praca wyglądałaby zupełnie inaczej, warunki i komfort pracy byłyby zupełnie inne. Nie zanosi się jednak na zmiany więc chyba to ja będę musiała coś zmienić i to naprawdę w niedalekiej przyszłości. W dodatku, pan T wspomina o zamieszkaniu ze sobą po Nowym Roku i będę potrzebować więcej, niż zarabiam teraz. Patrząc na to, jak lecą mi pieniądze z konta zaczynam się zastanawiać jak zacząć oszczędzać. W zeszłym miesiącu wymusiłam na sobie to, żeby zostało mi nieruszone pół wypłaty. Udało się. W tym miesiącu z całych oszczędności + pensji zostało mi do 10 około 350 zł, mimo, że kupiłam sobie tylko buty i ciepły komin. A moja szafa błyskawicznie potrzebuje ratunku, bo półka z zimowymi rzeczami woła o pomstę do nieba. Do kupienia mam torebkę, ciepły płaszcz, kilka sweterków i przynajmniej 3 pary jeansów. Chyba jednak kupno Nikona muszę odłożyć na za 100 lat.
Idę coś zjeść.
wtorek, 2 października 2012
zapomniałam zabrać od niego legginsy w weekend.
rozmawiamy dziś, nagle on sobie przypomina:
- nie wyprałem Twoich legginsów, a przecież prałem swoje ciemne rzeczy, będę musiał wyprać Ci je ręcznie!
spotykamy się miesiąc.
w jego łazience stoi już moja odżywka do włosów, a on pyta mnie: jakich kosmetyków potrzebujesz jeszcze, takich codziennego użytku, kiedy będziesz u mnie spać? zostaw je u mnie.
w jego kubku do zębów stoją dwie szczoteczki - jego i moja.
spotykamy się miesiąc.
pisze do mnie, że jest do wynajęcia mieszkanie: 52m kw, jednak czynsz w przeliczeniu na jedną osobę to ponad połowa mojej pensji:
- wynajmiemy mniejsze.
spotykamy się miesiąc.
mówi do mnie:
- przywieź swoją szczotkę do włosów, to Ci rozczeszę, dla obopólnego relaksu.
spotykamy się miesiąc.
mówię do niego:
- chciałabym kiedyś polecieć do Oslo - kilka dni później mówi mi, że dzwonił już do kolegi, który mieszka w Oslo i, że z noclegiem nie będzie problemu, że możemy to ogarnąć w tym roku jeszcze, jeśli się uda.
kupuje mi ulubiony, malinowy jogurt, w lodowce zawsze ma dwie puszki coli, gdyby w niedzielę rano męczył nas kac, zawsze ma w lodówce moje ulubione piwo, nigdy nie muszę się nad niczym zastanawiać, wszystko zawsze ma zaplanowane, ma ogromną wiedzę na każdy temat, nigdy nie pozwala nieść mi siatki z zakupami, otwiera mi drzwi do taksówki, zawsze powtarza, że z każdym problemem mogę zwrócić się do niego, zawsze, gdy mam do niego przyjść jego męski pokój jest wysprzątany, a mój ręcznik wyprany, przywozi mi książki, na tematy, które mnie interesują, wysyła mi emaila ze zdjęciami obiadu, który mi zrobi, jak do niego przyjadę.
zanim sama zdążę pomyśleć na temat jakiegoś pomysłu, który przyjdzie mi do głowy, on już wie, gdzie będziemy to robić, gdzie nocować i jak tam dojedziemy.
a ja wiem, że jest za pięknie, by mogło trwać długo i wiem, że upadek z tej chmury będzie bardzo bolesny.
czwartek, 27 września 2012
poniedziałek, 24 września 2012
Chyba nawet nie będę dziś próbować zebrać weekendu w cały post, muszę go odespać, a pisanie zajęłoby mi co najmniej godzinę.
Patrzę właśnie na pierwsze WSPÓLNE zdjęcia w moim telefonie. Mam na imię Julia, mam 24 lata, a zachowuję się jak piętnastolatka.
I jest mi z tym dobrze!
I jest mi z tym dobrze!
- Jechać skserować swoje wyniki badań krwi, żeby móc się z nimi zapisać do ginekologa.
- Zapisać się do ginekologa.
- Zapisać się do kosmetyczki.
- Zapytać w XX o maturę, warunki, na jakich mogłabym ją zdawać i ewentualne terminy zapisów.
- Poprosić Mamę o lekcje z niemieckiego.
- Iść do Sułowskiej z pazurem.
- Kupić sobie magnez.
- Kupić syrop klonowy do naleśników, syrop waniliowy do kawy.
- Zacząć robić notatki z biologii i powoli ją wkuwać.
- Oddać buty do CCC.
- Iść do t-mobile z poleceniem przelewu.
- Iść do Małego Rynku i zanieść im kupon z groupona.
(pojęcia nie mam, gdzie to znalazłam)
Ciepła herbata, gorący Fervex, bladoróżowy lakier do paznokci, nowe owocowo-kwiatowe perfumy, wstawanie przed wschodem słońca, chłód w pokoju i Nate Dogg w głośnikach, osładzający ten przedjesienny czas.
wtorek, 18 września 2012
(niemal zapomniałam, że trzeba dodać zdjęcie.)
- Kupić KKM.
- Jechać skserować swoje wyniki badań krwi, żeby móc się z nimi zapisać do ginekologa.
- Zapisać się do ginekologa.
- Zapisać się do kosmetyczki.
- Zapytać w XX o maturę, warunki, na jakich mogłabym ją zdawać i ewentualne terminy zapisów.
- Zadzwonić do Małego Rynku zapytać o kurs hiszpańskiego.
- Poprosić Mamę o lekcje z niemieckiego.
- Iść do Sułowskiej z pazurem.
- Kupić sobie magnez.
- Kupić syrop klonowy do naleśników, syrop waniliowy do kawy.
Dodatkowo ogarnęliśmy nocleg w Białymstoku i kupiliśmy bilety na Polskiego Busa. Chcę już weekend...
poniedziałek, 17 września 2012
Zrobiłam sobie trzy herbaty w wielkich kubkach. Jedną z cytryną i miodem, a dwie takie, jakie zawsze robi mi, kiedy u niego śpię.
Boję się nawet napisać jego imię, boję się głośno myśleć o nim, byleby tylko nic się nie zepsuło, nic nie cofnęło, nic nie zmąciło tego, co jest teraz.
~W pracy wciąż cisza, nie ma jeszcze żadnych informacji od tamtego faceta, a ja wciąż nie mogę uwierzyć, że mogłam popełnić taki błąd i nie wprowadziłam do systemu tego obiektu. Nie wprowadziłam go -> nie był monitorowany -> nie schodziły sygnały -> nie dotarł do nas sygnał alarmu napadu -> nie mogliśmy zareagować na bójkę, która wydarzyła się u niego w lokalu. Nie wierzę, po prostu nie wierzę. Zrobiłam wszystko jak zawsze, kartę opisałam i ZŁOŻYŁAM SWÓJ PODPIS, czego nie robię nigdy, zanim nie wprowadzę karty do SIMS-a, stąd po prostu nie potrafię wytłumaczyć sobie, jak mogło dojść do tego błędu. I teraz mam tylko wątpliwości, czy to możliwe, żebym to zrobiła, czy to wina SIMSa, którego nieprawidłowe działanie zgłaszałam już kilka razy i było to do tej pory olewane przez Agnieszkę? Czas pokaże, jakie będę musiała ponieść konsekwencje. Finansowo i tak się to na mnie odbije, bo grozi mi albo działa albo nagana do papierów, która oddaliłaby moją podwyżkę o lata świetlne.
~ Coraz częściej brakuje mi Darka, nie umiem tego wytłumaczyć sama przed sobą logicznie. Ma to chyba związek z tym, co napisał w mailu: ''Wiem że nie byłem idealny ale przez pięć lat starałem się jak mogłem, nigdy Cię nie zdradziłem, nie obraziłem, nie poniżyłem, wiem o Tobie wszystko, rzeczy których chyba nikomu innemu nie mówiłaś, znałem Twoje problemy, zawsze Cię wspierałem i byłem do twojej dyspozycji gdy potrzebowałaś pomocy. Poza tym byliśmy przecież przyjaciółmi...''
~ Muszę załatwić w najbliższych dniach tysiąc rzeczy:
- Kupić KKM.
- Jechać skserować swoje wyniki badań krwi, żeby móc się z nimi zapisać do ginekologa.
- Zapisać się do ginekologa.
- Zapisać się do kosmetyczki.
- Zapytać w XX o maturę, warunki, na jakich mogłabym ją zdawać i ewentualne terminy zapisów.
- Zadzwonić do Małego Rynku zapytać o kurs hiszpańskiego.
- Poprosić Mamę o lekcje z niemieckiego.
- Iść do Sułowskiej z pazurem.
- Kupić sobie magnez.
- Kupić syrop klonowy do naleśników, syrop waniliowy do kawy.
Tymczasem jednak, wkładam dres, słuchawki i wychodzę z muzyką w ten ciepły wieczór. Mój kark potrzebuje pionu innego niż ten wymuszony komputerem, żyły szybszego krążenia, serce większej ilości uderzeń, a mózg świeżego tlenu. Rower.
Przepiękne.
Subskrybuj:
Posty (Atom)