czwartek, 31 maja 2012
Nie umiem sobie dziś powiedzieć, czy czekam na to, aż przyjedziesz, bo Cię zobaczę, czy dlatego, że to oderwie mnie od mojej codzienności.
przykro mi, ale chyba codziennie gaśnie we mnie jakaś jedna Twoja gwiazda, co dzień potrzebuję Cię coraz mniej i co dzień myślę o Tobie mniej.
z drugiej strony świat bez Ciebie to nie świat.
ale czy to możliwe, żebym przestawała Cię kochać?
piątek, 25 maja 2012
wtorek, 22 maja 2012
sobota, 19 maja 2012
środa, 16 maja 2012
niedziela, 13 maja 2012
piątek, 11 maja 2012
środa, 9 maja 2012
czwartek, 3 maja 2012
To był Nasz kolejny i cudowny dzień. Chce mi się płakać, kiedy myślę, że pozostały nam tylko trzy. I coraz bardziej nie chcę i nie wyobrażam sobie nieposiadania Go obok siebie kiedy tylko mi tego trzeba.
A już jutro, przed ósmą, zapalę na Bulwarach Wiślanych papierosa, a moje obcasy wystukają rytm muzyki w słuchawkach. Do 16 będę tonąć w papierach, by chwilę później utonąć z Nim w sobie.
sobota, 28 kwietnia 2012
piątek, 27 kwietnia 2012
Najbardziej lubię weekendy, kiedy w domu jest nas pełno. Daczki krzyczą i piszczą, wszędzie się pojawiają, by za chwilę zniknąć, psocą, hałasują i śmieją się do nas. Mimo, że czasem ten hałas jest męczący, chwile, w których w domu są Rodzice, chłopcy i Darek należą do moich ukochanych, mam wtedy najbliższe mi osoby obok siebie i czuję bardzo bliski związek z moją rodziną, która czasem przypomina włoską, czasem są w niej burze, ciche dni i chwile, w których wolałabym zamieszkać na drugim końcu świata. Niezależnie od tego, od moich Rodziców dostałam w swoim życiu wszystko, czego mogłam oczekiwać, zawsze uważałam, że naprawdę mam z nimi dobrze, nigdy nie brakowało mi niczego, a kiedy byłam nastolatką nie rozumiałam ich troski o mnie. Do wszystkiego musieliśmy dojść, dojrzeć. Poznajemy się ciągle i cały czas, Tata na swój sposób bardzo o nas dba, choć nie doceniamy tego, jak powinniśmy, On robi dla nas naprawdę dużo. Zbudował dla nas ten piękny, duży i jasny dom. Jest jaki jest, ma bardzo ciężki charakter, ale to Ojciec i zawsze w życiu będziemy widzieć swoje cechy, które przejęliśmy od Niego. Mamę zawsze będę podziwiać za to, jak zachowała się w sytuacjach, kiedy zawodziliśmy ją tak, że pękało Jej serce. Powtarzała wtedy, że nas bardzo kocha. Kiedy byłam w gimnazjum i wynikła cała ta moja życiowa porażka, była obok, mimo, że głęboki wstyd i cierpienie dodało jej zmarszczek i sprawiło, że nie była sobą. Tamto jej zachowanie było dla mnie oznaką Jej siły, pokazem największej Matczynej miłości, niczym nie zmąconej, wiecznej i najsilniejszej. Jest najcudowniejszą Matką świata, niedoścignionym wzorem i ideałem rodzica. Zawsze mogę się Jej wypłakać, wykrzyczeć, zawsze mam Ją obok, kiedy mi tego trzeba.
A chłopcy? To takie iskierki szczęścia i dzieciństwa w naszym życiu, pełna radość, szczyt niegrzeczności i ciepłych uczuć, kiedy kładą swoje małe rączki w nasze dłonie, albo składają buziaki w nasze nosy.
Nie wyobrażam sobie życia bez jakiegokolwiek członka mojej Rodziny, nie byłoby wtedy pełne.
'
wtorek, 24 kwietnia 2012
"Zacznij doceniać szczegóły. Poranną kawę, dobrą książkę, zachwycającą piosenkę, wzruszający film. Znajdź szczęście w uśmiechu przechodnia, zdanym kolokwium, ciepłym głosie mamy. Doceniaj każdą sekundę. Uwierz w siebie. Uwierz, że marzenia się spełniają. I chociaż to trudniejsze niż ciągłe marudzenie to jest to warte wysiłku. Nikt nie uczyni Cię szczęśliwym, jeśli najpierw nie odnajdziesz szczęścia w sobie."
— Zaklinaczka Słów
____
Dziękuję Ci za tą pracę.
Subskrybuj:
Posty (Atom)






























