Po wspaniałym piątkowym wieczorze i słonecznej sobocie przyszła jakże cudowna niedziela. Pobudka kilka minut przed 10, laptop do łóżka, poranne plotki, leniwe zebranie się do pionu i oczekiwanie na Darka, który pojawił się kilka minut po 11 i od razu wskoczył do łóżka, żeby się rozgrzać. Zapowiadał się leniwy dzień, nie mieliśmy nic do zrobienia, mogliśmy wykorzystać kilkanaście jego godzin na co tylko chcieliśmy. Stwierdziliśmy, że ściągniemy sobie jakiś film, poleżymy, poprzytulamy się i nie będziemy robić nic, co wymagałoby jakiegokolwiek wysiłku. Przeleżeliśmy czas do obiadu, po którym postanowiliśmy pójść na spacer. Było mroźno, ale bardzo słonecznie, nos niemal natychmiast stał się czerwony, policzki zarumienione, pod butami skrzypiał śnieg, obejmowała mnie Jego ręka i śmialiśmy się, dyskutowaliśmy i planowaliśmy. Doszliśmy do lasu ojcowskiego, ale nie chcieliśmy zapuszczać się dalej, bo było na to za zimno, wracając uznaliśmy, że mamy ochotę na deser i zajrzeliśmy również do sklepu po ciastka. Po powrocie do domu poszliśmy już tylko do łóżka, film już się ściągnął, smakołyki rozłożyły się koło nas i wtuleni zaczęliśmy oglądać "Super 8" Spielberga. Film co rusz pauzowaliśmy, żeby się chłonąć, przytulać i mówić słodkie słówka i w trakcie jednej z takich przerw do pokoju wpadł Tata, błyskawicznie odsunęliśmy się od siebie, ja głowa w drugą stronę i udaję, że śpię, a Darek głowa do pionu i do Taty: "oglądamy film", Wojtek oczywiście musiał zauważyć nasze nerwowe ruchy i to, że żaden film akurat nie leci, ale spytał tylko, czy mam rozmienić pieniądze i tu... dzięki Bogu miałam! Bo gdybym ja nie miała, z łóżka musiałby wstać Darek, który był tylko w badejkach i Wojtek lekko by się zdziwił ;) (Mój Tata jest mało wyrozumiały jeżeli chodzi o pożycie miłosne jego najmłodszej córeczki i słynie z tego, że jest dość nerwowy i ostry). Kiedy tylko wyszedł wybuchnęliśmy śmiechem, bo zaliczyliśmy małą wtopę, ale szczęście w nieszczęściu, że byliśmy w siebie tylko wpleceni, a nie kochaliśmy się, bo tu reakcja Taty mogłaby być już inna ;)

Film oglądaliśmy bardzo na raty, bo z całym szacunkiem do filmowych dzieł Pana Spielberga - zrobił w przypadku tego filmy szmirę dla dzieciaków, którą ciężko było oglądnąć, stąd też ucięliśmy sobie przeszło półtora godzinną drzemkę i w efekcie oglądanie 90-minutowego filmu przeciągnęło się na całe popołudnie.

Niestety, przyszedł wieczór, a niedzielny wieczór jest już zwykle podporządkowany przygotowaniom do poniedziałkowych obowiązków; weekend się zakończył, ale muszę przyznać, że był to jeden z przyjemniejszych weekendów jakie ostatnio miałam, najpierw wspaniały koncert, później relaksująca sobota i niedziela, leniwa i pełna chilloutu. Posiadanie  Darka i Jego czasu tylko dla siebie jest tym, co Julia zdecydowanie lubi najbardziej i tym, co sprawia jej mnóstwo radości. Gdyby tylko takich chwil mogło być więcej...!

Pierwszy kawałek wiosny w pokoju: żonkile, które dostałam dziś od Darka.