Odbiera mnie spod Biprostalu, idziemy do niego, przeżywamy najbliższe damsko-męskie chwile, idziemy do kina na Obławę, podczas której kilkukrotnie chowam głowę w jego ramię, żeby nie widzieć przemocy. Przez nocny, pełen ludzi Rynek idziemy coś zjeść, spotykamy jego kolegów. Pijemy z nimi szybkie piwo, a ja doznaję miłego uczucia, kiedy dwóch z nich mówi do mnie po prostu: Julka, brzuch boli już ze śmiechu, w ogródku robi się coraz zimniej, idziemy coś zjeść. W Krakowie jednak po 23 trudno zjeść coś dobrego w restauracji więc decydujemy, że zjemy w Subwayu. Ciepła kanapka zdecydowanie jest czymś, co o tej godzinie ma dobry smak. Wracamy do domu przed pierwszą, ja w ubraniu wsuwam się pod kołdrę, on robi to samo, mimo, że jeszcze się nie wykąpaliśmy i ja nie zmyłam makijażu, zasypiamy. Budzimy się o 2:39, wstaję, żeby umyć buzię, zamykamy okno, gasimy lampkę, przytulamy się, znów kilka bardzo bliskich chwil i znów zasypiamy. Budzimy się po 9, pobudka obok Tomka to coś wspaniałego, jest ciepły, duży, pachnie zapachem, który uwielbiam i daje mi ogrzać moje zimne stopy na swoich łydkach. Przytula, głaszcze, całuje, mówi miłe słowa. A mi jest dobrze. W końcu  jednak stwierdzamy, że głód zmusza nas do opuszczenia pościeli, podczas, kiedy on się kąpie ja włączam UGK, czytam Annę Kareninę i czekam, aż wróci. Wraca i ja idę do wanny, kąpię się płynem do kąpieli, który pachnie delicjami. Idziemy zrobić sobie śniadanie, jemy je niespiesznie i wychodzimy, bo 4 listopada zaskakuje wspaniałą pogodą, słońcem i ciepłym wiatrem. Nasz kierunek to Kazimierz, lądujemy na Meiselsa u Sikora, w Raucie. Ja dostaję czterowarstwową lattę z syropem waniliowym, on pije dużą, białą kawę. Przechodzimy przez pełen ludzi Plac Żydowski i idziemy spacerem na Krzemionki. W tamtejszym parku zachwycamy się willami z lat trzydziestych, on kilkukrotnie całuje moją rękę i powtarza, że jestem dla niego ważna. A ja jestem, proszę państwa, zakochana.