~ W głośnikach D`Angelo, w pokoju pachnie waniliową świeczką, piję kawę, którą zrobiłam sobie rano, a której nie dopiłam i zastanawiam się, po co tak właściwie ją piję, skoro później o 2 w nocy będę marudzić, że nie mogę spać.

~ Jest zimno a nawet bardzo zimno. Tak zimno, że mimo iż wróciłam do domu po 18, nie mogę rozgrzać się do teraz. Chciało nam się mrozu, Kasia, to mamy! ;) Trzeba tylko przyznać, że lepszy taki mróz ale i piękne słońce, niż sypiący śnieg, nieprzejezdne drogi i chlapa na chodniku.

~ Po miłej niedzieli z Darkiem przyszedł czas na bezsensowny poniedziałek, który tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że nie chce mi się już starać i zaczynam obawiać się, że jeśli ta pochyła będzie się dalej ciągnąć, to moje uczucia wygasną całkowicie i związek się rozsypie. Czemu wszystkie sprawy związane z miłością muszą być tak skomplikowane? ~ Jutro mam nadzieję zobaczyć wyniki ostatniego egzaminu, pisanego w niedzielę, szału się nie spodziewam, powiem więcej - fajnie byłoby, gdybym jakimś cudem jednak zdała.Nie znoszę Pań profesorek, które są bardzo milutkie, wysyłają wszystkie materiały, nie każą nic notować a na egzaminie wychodzi z nich suka i dają takie pytania, że człowiek nie wie, co zrobić. A do takich Pań zdecydowanie należy Pani Bożenka od promocji zdrowia. 

~ Mam Pusinkę na kolanach i tak mi grzeje, że od razu mi lepiej! Posiadanie małego zwierzaka sprawia, że wystarczy na niego spojrzeć, żeby zalała nas fala miłości i ciepła :)

~ Jechałam dziś na uczelnię i spieszyłam się, bo dziekanat otwarty tylko do 13, a jak wiadomo - sekundę po 13 pocałujemy już tylko klamkę, no i... na Dworcu Towarowym zabrakło napięcia i tramwaje zatrzymały się. Mróz, zimno, drogi zablokowane przez inne tramwaje i nie wiadomo, co tu robić, czy wysiadać i iść pod Politechnikę, czy czekać. Zaczekałam i po jakichś 20 minutach tramwaj ruszył. Na uczelni niestety byłam już po 13 i szansa na odebranie karty egzaminacyjnej z dziekanatu stała się już nikła, aaaaale.... o 13:15 drzwi do dziekanatu otworzyły się i wyszła z nich Iwonka, którą ubłagałam o wydanie karty. Udało się i poszłam po wpis do Alejziaka, czym zaczynam 2 tygodnie zdobywania wpisów. Na szczęście przede mną OSTATNIA sesja na AWF i... koniec studiów. Aż mi smutno mi jak o tym pomyślę.

~ Bilans strat i zysków po dzisiejszej wizycie w bibliotece wynosi: 6 złotych na minusie (kara za przetrzymanie książek) i 3 wypożyczone książki: "Praktyczny kurs fotografii" Łukasza Gaweł oraz "Wojna futbolowa" i "Cesarz/Szachinszach" Kapuścińskiego. Co prawda tego drugiego autora naściągałam sobie w cholerę ebooków, ale zawsze to lepiej mieć książkę w ręce, czuć jej zapach i czuć kartki w dłoniach. Tym samym w odstawkę poszło "Pożegnanie z Afryką" Karen Blixen, czym się cieszę, bo chociaż tamto na pewno warte jest przeczytania, to jednak trzy stronicowy opis nieba, chmur, traw i zwierząt pijących wodę, opisany z wielkim patosem nie jest książką, której teraz potrzebuję.

~ Nie do wiary, że czasem spotkamy kogoś, kto jest tylko małą kropelką wśród poznanych przez nas ludzi, a pokazuje nam, jaką drogą życiową chcemy iść.

~ Puszor odżył w moim pokoju i świruje po dywanie, ile tylko wlezie. Uwielbiam ten widok, mały, radosny, pełen życia i chęci do figlowania króliczek.

~ Przed chwilą zadzwonił Darek, oczywiście rozmowa sucha jak cholera no i kolejny raz wytknął mi, jakaż to ja jestem niewyrozumiała, że mam pretensje do niego, że on się uczy i nie ma tym samym dla mnie czasu. Nie mam pretensji, że się uczy, tylko mam pretensje o to, że czuję się jakbym była żoną już 20 lat i mój mąż nie musiał się już starać zupełnie o nic. W weekend moje uczucia w tym względzie osiągnęły apogeum, aż do tego stopnia, że zawracałam dupę i zwróciłam się do kompletnie nieznanej mi osoby i wygadałam jej, chcąc wysłuchać jej rady. Dziękuję, madam-kyo :)) Jest mi co prawda teraz ogromnie wstyd, że zawróciłam Ci tyłek i w ogóle, no, żenada, takie sprawy omawiać z obcą osobą, ale, kuźwa, pomogło! :)

~ Już w następny piątek, naaastęny piątek koncert Beggarsów!!!

~ Miałyśmy dziś z Karoliną iść zwiedzać podziemne muzeum na Rynku, ale przestawiłyśmy to i nasze spotkanie na inny dzień, bo jakoś ten mróz nas odstraszał... W każdym bądź razie w planach mam: Muzeum Schindlera, Muzeum Fotografii, Aptekarstwa i Kawy. No i to podziemne.

~ Leżymy dziś u Darka i oglądamy 'Rozmowy w toku', temat coś w stylu "Nie chcę dłużej być dziewicą" no i wypowiadają się takie właśnie dziewice, gadają bzdury jak nigdy, że ona to już by chciała poczuć w sobie mężczyznę, zdeflorować i utracić ten swój cenny skarb, w pewnym momencie Darek, zdenerwowanym i znudzonym już tonem: "Ja pierdole, no to dajże numer i już..." :D

~ Stałam ostatnio na światłach na Alejach, słońce opierało się ciepłymi, ostatnimi promieniami na kamienicach i poczułam, że tak kocham ten Kraków, że to miasto to jedyne na świecie, że tylko ono i żadne inne.

~ Mamy 9 minut po północy, teeeeraz mam ochotę pisać o wszystkim i wszystkich, tymczasem limit myśli w mojej głowie chyba się już wyczerpał. Mam ochotę teraz na samotny weekend, albo chociaż wieczór w domu, bez Darka, nie, bez niego, z grzanym winem, którąś z nowo wypożyczonych książek, odcinkami Californication i spokojem. Spokojna głowa, szumiąca winem, wanna pełna piany i gorącej wody, relaks, relaks i jeszcze raz relaks.

Dokładnie, ja i mój mózg. Co noc.

 

'Taking off your shoes and socks after a long day.'

A na deser: nowy klip Evidence`a, który miał swoją premierę 24 I.
(Ev Mistrz!)

Z onetu, ot, żeby mi nie umknęło kilka cennych rad.


Talia osy. 


Pisaliśmy już w poprzednim numerze o tym, że hula-hoop wraca w wielkim stylu. No cóż, nie ma lepszego patentu na większy luz w pasie. Jeśli chodzi o brzuch i talię, chyba nikt jeszcze nie wymyślił lepszego patentu niż to plastikowe kółko, nad którym można zapanować wyłącznie siłą mięśni brzucha. Dzięki temu pobudzasz do pracy nawet ich dolne partie, które najtrudniej wyćwiczyć.
Klucz do sukcesu: Idealny rozmiar hula-hoop. Przed jego zakupem koniecznie dobierz jego rozmiar do swojego wzrostu. Po prostu postaw obręcz na podłodze i sprawdź, czy sięga powyżej pasa, a najlepiej do linii żeber. Pamiętaj też, że im mniejsze i cięższe koło, tym intensywniejszy i efektywniejszy trening. Optymalny rezultat zapewnia hula-hoop o wadze od 1,5 do 2 kg. I 20 minut treningu każdego dnia. Zacznij od kręcenia obręczą w lekkim rozkroku, najlepiej z jedną nogą wysuniętą nieznacznie do przodu i na lekko ugiętych kolanach.
Ekstrawskazówka: Cierpliwość. Bez niej długo nie pokręcisz. Jeśli jednak się zaweźmiesz, a jeszcze dodatkowo ograniczysz cukier i proste węglowodany w diecie, możesz liczyć na parę centymetrów mniej w pasie w zaledwie cztery tygodnie.


Brzuch w dechę.


Chodzisz na basen? Świetnie! Następnym razem koniecznie zabierz płetwy, jeśli zależy ci na bardziej płaskim brzuchu i zarysowanej talii. Z płetwami nie tylko płyniesz szybciej, lecz także pobudzasz mięśnie całego ciała do większego wysiłku. Intensywniej też ćwiczysz mięśnie brzucha i pleców i – co najprzyjemniejsze – nie odczuwasz tego tak boleśnie jak przy tradycyjnych brzuszkach na macie. Poza tym mając płetwy na nogach, możesz pływać na dwa sposoby. Wykonując krótkie, dynamiczne ruchy nogami, wzmacniasz mięśnie. Z kolei jeśli ruchy są bardziej płynne i wydłużone, szybciej spalasz tkankę tłuszczową.
Klucz do sukcesu: Zaczynaj od pięciominutowej rozgrzewki. W ten sposób przygotujesz mięśnie do intensywniejszego wysiłku i unikniesz nadwyrężenia stawu skokowego. Zwracaj uwagę na oddech. Rytmiczny i głęboki skutecznie aktywuje mięśnie brzucha do pracy. Te poprzeczne i te skośne, które w największym stopniu go kształtują. W trakcie pływania pilnuj, by ruch nóg zawsze zaczynał się w biodrach, nigdy w kolanach.
Ekstrawskazówka: Pływaj minimum przez 30 minut bez przerwy, trzy razy w tygodniu. Dwie długości basenu pokonuj na plecach, aby wzmocnić mięśnie grzbietu i pozbyć się „falbanek” tłuszczu. Następne dwie przepłyń na brzuchu z wyprostowanymi i wyciągniętymi przed siebie rękami. A kolejne dwie – raz na lewym boku ciała, raz na prawym. I tę kolejność powtarzaj przez cały czas pływania. Tak najskuteczniej wzmocnisz mięśnie brzucha i wyszczuplisz talię.
Bonus dla brzucha: Masaż! Rób go rano i wieczorem przez dwie minuty, zawsze zgodnie z ruchem wskazówek zegara, przy użyciu rozgrzewającego balsamu. Aby w pełni usprawnić metabolizm i zlikwidować częste wzdęcia, praktykuj masaż przez trzy tygodnie kilka razy do roku. A codzienne menu wzbogać o filiżankę herbaty z pokrzywy, która skutecznie pobudza przemianę materii i ma lekkie działanie odwadniające, dzięki czemu zmniejsza dokuczliwe wzdęcia żołądka.


Ciało w jędrnej formie:


Jeśli do tej pory joga kojarzyła ci się głównie z czymś monotonnym i nudnym, czas na power jogę. Po miesiącu zmniejszy rozmiar twojego ciała bez ryzyka utraty jędrności. To jedna z najbardziej dynamicznych form jogi, jaka istnieje. Polega na szybkim wykonywaniu asan (tak nazywają są poszczególne pozycje w jodze). Zapomnij o leniwym powitaniu słońca. Tu nie ma na to miejsca. Ćwicząc power jogę, musisz nastawić się na szybkość połączoną z dokładnością. Dlatego podczas treningu musisz świadomie wdychać i wydychać powietrze. Dzięki czemu spalasz w szybkim czasie rekordową liczbę kalorii i dotleniasz głęboko mięśnie, pięknie modelując sylwetkę. Power joga działa podobnie jak dieta oparta na regularnych porach jedzenia. Twoje ciało chudnie, ale nie traci jędrności. A na dodatek ta odmiana jogi angażuje każdy mięsień ciała, więc kompleksowo i spójnie wzmacniasz nogi, pośladki, brzuch, plecy i ręce.
Klucz do sukcesu: Zacznij od kursu dla początkujących, abyś prawidłowo nauczyła się wszystkich pozycji. Być może na początku będziesz wykonywać tylko niektóre ćwiczenia, ale to nie szkodzi. Chodzi głównie o to, abyś nie robiła ich byle jak, a każde doprowadzała do końca, bo tylko wtedy - ćwiczenie ma sens dla ciała.
Ekstrawskazówka: Rozciąganie. Przed ćwiczeniami, po, a nawet w te dni, kiedy nie idziesz na zajęcia, rób dziesięciominutową sesję stretchingu. To pozwoli ci pozbyć się napięcia, które mogło pojawić się podczas treningu, i zachować elastyczność mięśni między zajęciami.
Bonus dla ciała: Szczotkowanie skóry na sucho. Złuszcza naskórek, ułatwia wchłanianie substancji zawartych w kremach antycellulitowych, poprawia krążenie krwi i pracę układu limfatycznego. Wystarczy, że zrobisz je raz dziennie przed prysznicem. Zacznij od stóp i kieruj się ku sercu. A skórę szczotkuj do chwili, aż lekko się zaczerwieni.

~ Nie mam absolutnie humoru na pisanie czegokolwiek, moje przypuszczenia się sprawdziły, dostałam okres, trzeci od początku grudnia, co jest jakimś kurewskim żartem mojego organizmu, który chyba postanowił mnie wykończyć. Mam zły humor, wszystko mnie drażni, smuci, a łzy cisną się same, chociaż zupełnie nie wiem czemu, bo mam w końcu więcej powodów do radości niż smutku.

~ Odpuściłam sobie dzisiejszy wyjazd do Darka, choć byliśmy umówieni, zupełnie nie mając wyrzutów z tego powodu, pojadę do niego jutro i chętnie zostanę na noc, ale równie chętnie wrócę do domu, bo irytuje mnie już trochę zachowanie Darka, czyli tłumaczenie wszystkiego brakiem czasu, traktowanie mnie jak służącej, która posłusznie umyje naczynia, które nagromadził w ciągu ostatnich kilku dni, która posprząta okruchy w kuchni i pomoże mu jeszcze przy jego projektach na uczelnię, bo on przecież musi się uczyć, nie ma czasu, szkoda mu go tracić, a ja przecież mam go tyle, bo nie pracuję. Nie, przecież ja nie mam teraz sesji, okresu, nie mam na głowie jednak innych spraw, no całe szczęście, że mam zajebistą ochotę stać przy jego garach, kiedy książę się uczy. W niedzielę trafiał mnie szlag, kiedy ja spędzałam cały czas w kuchni, gotując obiad TYLKO dla niego, bo ja nie jadam placków ziemniaczanych, pieprzyłam się z jakimś gulaszem i nie usłyszałam nawet cichego pytania pomocy, za to usłyszałam, że 'SAMA CHCIAŁAM' mu ugotować. Fajnie! Nie do wiary, jak bardzo człowiekowi może się wszystko odmienić, po jednym rozstaniu, po jakiejś nowej znajomości czy chwili oddechu od związku. Moje plany, że chcę być żoną w 100%, poświęconą całkowicie domowi i rodzinie odpłynęły, nie chcę być teraz ani niczyją służącą, ani dobrą kucharką, a tym bardziej nie chcę być ograniczona jakimkolwiek małżeństwem.

~ Umówiłam się jutro z Karoliną do kina, cieszę się, że się zobaczymy, że spędzimy ze sobą trochę czasu, tylko we dwie. Moja ukochana, już teraz jedyna prawdziwa przyjaciółka. Szkoda, że nasza trójka, MKJ się posypała, widocznie takie są już prawa losu. Chciałam iść na 'Dziewczynę z tatuażem' z Darkiem, ale w chwili, kiedy usłyszałam 'Jak Ty będziesz musiała się uczyć to ja też wymyślę....' to od razu przerwałam jego wypowiedź, dziękując, że znalazł dla mnie czas. Pfffff..... Książki, książki, książki!!!!

~ Pościągałam sobie dziś kilka ebooków, jeszcze tylko ta cholerna promocja zdrowia w sobotę i wreszcie skończy się sesja, a zacznie bezstresowy czas czytania książek i nie myślenia o tym, że nie powinnam tego robić, bo przecież powinnam się teraz uczyć.

Jakoś nie chce mi się dalej pisać.

O! :D

Fajnie jest oblać egzamin, kolejny.


Co za idiota - prowadzący - żeby zaliczyć pierwszy termin egzaminu trzeba go napisać na 70%!!!!!


70% przy jebanym pierwszym terminie!!!!!


także idę się nachlać
miłego wieczoru

Piątek, wieczór.


Życie studenta bywa tragiczne.

~ Straciłam cały dzień. Cały. Nie nauczyłam się nic, nie przeczytałam nic i jest mi z tego powodu przed sobą wstyd, a w tym momencie chce mi się spać i zamierzam skorzystać z uczucia senności, które wyjątkowo ogarnęło mnie o tak wczesnej porze.

~ Skórę mam napiętą od soli kąpielowej, włosy przyjemnie pachną mleczną odżywką, wanna mnie rozleniwiła i  odkryłam, że krwiak po wewnętrznej stronie uda zrobił się żółty. Paznokcie spiłowałam na migdał i pomalowałam piękną czerwienią; szorowałam peelingiem brzuch, aż zrobił się ich koloru. Wkładam na siebie dresowe spodnie w panterkę i zastanawiam się, co jeszcze zrobić, żeby odciągnąć naukę do jak najpóźniejszego momentu.

~ Leży przede mną 40 stron, tylko 40 i aż. Miałam ponad miesiąc na ich opanowanie, tymczasem zostały mi dwa dni i dwie noce do najtrudniejszego w tym roku i drugiego najtrudniejszego na studiach egzaminu. A ja jestem tak odzwyczajona od AWFu i od nauki, że nawet nie odczuwam przedegzaminowego stresu i nerwów. Większy stres odczuwam kiedy patrzę na moją cerę, opuchnięte ciało i piersi, które nagle skoczyły  chyba o miseczkę (oczywiście mogłyby takie pozostać już zawsze albo rosnąć sobie jeszcze większe, no naturalnie, ale są nieswoje i to jest mój powód do zastanowienia - co się dzieje z moim organizmem?).

~ Zapomniałam wczoraj napisać o rzeczy, która mnie rozsłodziła we wtorek. Otóż po przyjściu do Darka, poinformował mnie, że opróżnił jedną ze swoich szafek i, że od tej pory jest moja i na moje rzeczy. To było takie niespodziewane i takie miłe, że zrobiło mi się od razu cieplej, poczułam, że MY, nasz związek jesteśmy bezpieczni, a on po części (ale tylko po części) tak dojrzał przez ostatnie kilka miesięcy w pewnych kwestiach, że robi mi się cieplej na sercu, kiedy tylko o tym pomyślę. Na przykład ostatnio w Almie - do tej pory to ja zawsze zachwycałam się noworodkami, Darek był zupełnie obojętny, a teraz minęła nas kobieta z kilkudniowym maleństwem, a on zwrócił mi uwagę: 'widziałaś?' i dodał, że mały był słodki. Darek! Darek powiedział coś takiego!! DAREK!!

~ W głośniku leci mi UGK, mistrzowskie kawałki.

~ Jadę jutro po wpis do Kryczki, mam wrażenie, że te kilkanaście (kilkadziesiąt?) osób, które będą czekały na przepytanie zlinczuje mnie, że chcę urwać im kilka minut czasu jej dyżuru; tempo jej pytania jest zaskakujące. 10 osób, pytanych parami przez 2 godziny.

~ Wyliczyłam dziś, że gdybym kopiowała codziennie trzy notki z fotologa tutaj, przekopiowanie wszystkich zajęłoby mi prawie 3 lata. Przy ośmiu notkach dziennie, to tylko prawie rok!

~ Zostaję jutro u Darciucha, Mamie już powiedziałam, Tacie jak zwykle nie, jestem cieniasem ;))) Znoooowu zasypianie w moim małym, Darkowym świecie!

Znalazłam je na asos.com

Chcę wszystkie.

"Czuły pocałunek jest najcenniejszym gestem podarowanym kobiecie przez mężczyznę. On mówi tak wiele. Świadczy o miłości, oddaniu, wierności. Ukaja. W jednym malutkim momencie. Zalewa uczuciem beztroski i bezgranicznego bezpieczeństwa."

~ Wróciłam na noc do domu, żeby nie drażnić rodziców moją kilkudniową nieobecnością, przy czym zamierzam jutro wrócić do Niego i jego ciepłego ciała i wielkich ramion, nawet jeśli w nocy kradnie mi kołdrę i budzę się przemarznięta, lub zawłaszcza sobie całą poduszkę i ja muszę spać na swojej ręce. Jeszcze o 14 patrzyłam na niego, robiącego mi kisiel, żegnałam kiedy wychodził do pracy na 15, a teraz siedzę przy swoim biurku sama, stęskniona i pełna ciepłych uczuć do Niego. Spędzałam z nim czas od piątku i gdybym mogła, zostałabym przez kolejne 10 dni, bo chociaż zajmujemy się zupełnie innymi czynnościami, mam go w każdej chwili obok siebie; nie spodziewałam się, że to tak przyjemne uczucie. Rodzice nazywają to nasze pomieszkiwanie 'zabawą w życie' i o dziwo, Mama, z malutkimi obiekcjami, ale przystaje na każde moje 'zostaję dziś na noc',  śmieje się ze mnie i żartuje ze mnie, w przeciwieństwie do Taty, który stwierdził, że doigram się 'bachorka' i, że on wie 'co się tam wyprawia', no i dobrze, że wie, bo się wyprawia! Mogę powiedzieć, że czuję się jak kura domowa, gotuję obiadki, krzątam się po kuchni, zmywam i sprzątam, podstawiam mu pod nos kolacje i obiady, w zamian za śniadania do łóżka i nocne mizianie. Kombinuję z obiadami tak, żeby był zadowolony i najedzony, żeby miał dużo i ciekawie, domowego jedzenia. Przesalam kotlety, przypalam garnki, brudzę kuchenkę, ale ciepła krew szybciej zaczyna krążyć, kiedy patrzę, jak siedzi ze mną przy stole i zjada obiad, który dla niego przygotowałam. Szkoda, że w sobotę mam egzamin i nie mogę poświęcić tyle czasu w kuchni, ile bym chciała, żeby przygotowywać dla Niego jego ulubione dania, uwzględniając jego dietę, jego upodobania i smaki. Od przyszłego tygodnia poświęcę pichceniu więcej czasu. Tymczasem na pożegnanie pościeliłam Mu łóżko, posprzątałam w kuchni, zrobiłam zakupy i przygotowałam je na jutrzejszy obiad, żeby mógł sobie tylko odgrzać, zrobiłam deser i napisałam liścik, który zostawiłam Mu na biurku. Wieczorem, kiedy pakowałam już swoje rzeczy czułam się jakbyśmy się rozeszli, jakbym się od Niego wyprowadzała na zawsze, zwłaszcza, kiedy pakowałam swoją szczoteczkę do zębów ogarnęło mnie tak dziwne uczucie, takie smutne, szczoteczka zawsze jest takim śmiesznym symbolem, teraz już wiem dlaczego.

~ W sobotę egzamin, a ja z czterdziestu stron ogarnęłam ledwie dwie i to jeszcze nie do końca je wkułam, a bardziej pobieżnie przeczytałam i zanotowałam najważniejsze fakty (czytaj: przepisałam pół skryptu), od jutra mam zamiar porządnie do tego przysiąść bez żadnego rozpraszania się facebookiem, celebrowaniem picia kawy, spadającymi gwiazdami śniegu, kolorami nieba i temperaturą. Jutro jestem tylko ja i polityka turystyczna. W czwartek muszę jechać na uczelnię, bo muszę wziąć wpis od Kryczki, żeby mnie w ogóle do tego egzaminu dopuścił, dodatkowo muszę wziąć indeks i legitymację, nigdy nie wiadomo, co prowadzącemu odbije i czy na przykład nie wymyśli sobie, że na egzamin wpuszcza tylko osoby, które posiadają kartę egzaminacyjną. 


~ Czuję, że polubimy się z Blogspotem, przypadkiem zamknęłam okienko, w którym pisałam post, przywróciłam je i.. treść nie zniknęła, o jakże miła odmiana po fotologowych traumach!


~ Ważyłam się popołudniu u Darka... Zwariowałam. Ta waga chyba musiała się mylić. NIGDY nie ważyłam tyle, co teraz, NIGDY. Mam do zrzucenia 3 kg!!! Liczę na to, że jeden nadprogramowy kilogram to woda zatrzymana w organizmie, bo jestem dziwnie opuchnięta i nabrzmiała, jakby przed kobiecymi dniami, ale to byłoby przegięcie, bo męczyłam się z nimi stosunkowo niedawno! A najlepsze jest to, że ja miałam wrażenie, że jem teraz tak mało, że pewnie waga powinna być względnie w normie. O jakże się zdziwiłam. Trzy kilogramy do zrzucenia. Trzy. 3.


~ Kupiłam sobie dziś wreszcie patisony! O Jezu, jakie one są pyszne!!!


~ Powinnam chyba zbierać się już powoli do spania, jest kilka minut po pierwszej, a ja odczuwam minimalną senność, nie mogę jej przegapić, bo znów nie zasnę do 4. O jak smutno będzie mi dziś zasypiać bez Jego ciepła i wypiętej do Jego brzucha pupy, bez Jego ręki w mojej talii, bez słodkich słów na dobranoc i świadomości, że kiedy się jutro obudzę, pierwszym moim widokiem będzie ON.





Z listy kulinarnych rzeczy, które planowałam przetestować: zrobiłam dziś Winiary Pomysł na Creme Caramel, pyszne! Zostawiłam Mu w lodówce, mam nadzieję, że mu posmakowało. Następnym razem planuję zrobić Pomysł na Panna Cotta z sosem truskawkowym. 15 minut i pyszny deser zrobiony!

dreamin on a such winter`s day

Dostałam przed chwilą od Jurka:

Może i klip skierowany bardziej dla męskich oczu (nie ma się co sugerować wejściowym obrazkiem), ale tą w lateksowej spódnicy mogę przygarnąć! (Tą czarnulkę z krótkimi włosami też, żeby jej nie było przykro.)

No i ta muzyka....
(..i ta dziara 'Cunt' :D)

Za muzykę i za zdjęcia!!!!

~ Nie lubię zdjęć b&w, ale wyjątkowo naszła mnie dziś na takie ochota, może z racji deszczowego dnia, zupełnego przeciwieństwa przedwczorajszej pogody, która mnie tak zachwycała.

~ Po całym miłym wczorajszym dniu, kiedy śmialiśmy się do siebie i rozmawialiśmy normalnie, Darek wyskoczył wieczorem z awanturą, bo uwaga... nie byłam dla Edyty miła w Sylwestra, kiedy o 5 rano wracaliśmy taksówką podobno jej coś odpyskowałam. Ja pierdolę. I zaczęła się awantura, którą skwitowałam tym, że nie mam ochoty rozmawiać, bo przecież ileż można wałkować ten sam temat? Dla mnie to jakaś porażka, chore zachowanie, że mężczyzna, który podobno bardzo mnie kocha wiecznie staje przeciwko mnie i zawsze wybiera swoją przypierdoloną bratową. Stąd dziś, tu, przed całym jebanym światem składam sobie obietnicę, że jeżeli jeszcze raz mnie tak potraktuje, jak traktował w Sylwestra, czyli wiecznie wybierając dobro kogoś innego niż moje to powiem mu, że się rozstajemy, bo ja nie będę żyła w trójkącie i wiecznie robiła to, co chce Marcinek i Edytka. Ja mam w dupie takie życie i już naprawdę, mam dość Darka zachowywania się.

~ W nocy zasnęłam jakoś koło 3, obudziłam się o 11:22, miałam teraz poważny kryzys, który prawie mnie położył do łóżka, ale udało się i nie zasnęłam, w związku z czym mam nadzieję, że dziś uda mi się zasnąć o normalniejszej porze (do 1, prooooszę). Pobudka wpół do południa jest straszna. Psuje i skraca dzień, a człowiek jest zamulony jakby przespał 3 doby.

~ Obudziłam się i od razu poczułam, że nie zjem dziś nic, co trzeba byłoby gryźć, chrupać i przeżuwać, bo moje dziąsło było tak spuchnięte, że aż nie mogłam zamknąć normalnie ust. W związku z czym na śniadanie jadłam miksowany mus marchewkowo - brzoskwiniowy, którym zajadam się również teraz.

~ Nie zrobiłam dziś jeszcze nic, co przybliżyłoby mnie do zdania jakiegokolwiek najbliższego egzaminu, ale planuję zaraz nad tym usiąść i ogarnąć choćby trochę polityki, choć pasowałoby raczej dietetykę, którą mam pisać w najbliższą niedzielę, a ja oczywiście nawet nie wiem, czy mam jakieś dobre notatki.

~ Przy okazji - może dziś wreszcie trochę poćwiczę brzuch?

~ Mam wrażenie, że kondycja moich włosów trochę się poprawiła, mam taką nadzieję, w końcu ostatnio naprawdę o nie dbam maseczkami (w tym moją ukochaną mleczną - Crema al Latte - Serical, którą dostałam pod choinkę) i robiłam im domową maseczkę z jajkami i oliwą z oliwek. Muszę się jeszcze teraz tylko wybrać do Sułowskiej, żeby dała mi receptę na witaminę E w płynie, ale znając siebie - jeszcze długo tego nie zrobię. A co dopiero Michalski czy dermatolożka. Ech, Julia, Julia.

~ Nie pouczyłam się wciąż NIC. Mamy 5 stycznia, do egzaminu zostały dwa dni, a ja nie wiem, nie umiem, nie ogarniam i w sumie nie mogę do tego przysiąść, bo dietetyka naprawdę mało mnie interesuje.

~ Idę zrobić sobie kawę, ogarnę pokój, nagrzeję sobie w domu i muszę w końcu zabrać się do jakiegoś życia. Przyszła by już wiosna, rolki, rower, można byłoby pobiegać, iść na spacer, w ogóle wyjść z domu, a teraz mam ochotę zaszyć się w łóżku i oglądać miliard filmów, czytać książki i nie wychylać spod kołdry nosa do maja. Oczywiście nie narzekam, bo w sumie i tak zima jest łagodna, a mój brak chęci spowodowany jest zamuleniem wynikającym z późnego wstania.

~ Dobra, do roboty, panno Dolińska, do roboty!

+ 15:12 - właśnie usłyszałam w RMF, że jednak NIE ZMIENIAJĄ w lutym przepisów dotyczących prawa jazdy. Co za chory kraj, ta Polska. BYĆ MOŻE dopiero od przyszłego roku je wprowadzą, w tym roku wszystko zostaje po staremu. Ale co się ORD-y nałapały pieniędzy to już ich ;)

"Nie pozwól, żeby jakiś bydlak sobie pomyślał, że jesteś jego własnością. Każdemu z nich się wydaje, że jak pójdą z Tobą do łóżka, to już może cię potem nazywać idiotycznym zdrobnieniem zamiast imienia, klepać po boku jak krowę i przestać przepuszczać w drzwiach. Nic bardziej mylnego moja droga. ” 

(Żulczyk)

 

Bit idealny na dziś:

Śniadanko.

 

~ Mam wrażenie, że tradycyjnie nie dodam nic o Sylwestrze, ale naprawdę - nie chce mi się... Sylwestrowe zdjęcia z poprzednich lat leżą i czekają grzecznie w folderach na dodanie - zgodnie z moim noworocznym postanowieniem utrzymywania wszystkiego na blogu chronologicznie, na bieżąco i bez zaległości, gdzieś, kiedyś, jakoś się tu jeszcze pojawią. Może.

~ Dziś był po prostu piękny wiosenny dzień. Ot taki na początku stycznia. Centymetry śniegu, które leżały jeszcze 01 i 02 stycznia zniknęły, ba! Miałam wrażenie, że oto mamy początek kwietnia, no, może późny marzec. Słońce, małe chmurki na niebie, czyste powietrze. To był cudowny, cudowny, cudowny pod względem pogody dzień. Poproszę więcej takich. Po tak pięknym dniu nie mogło obyć się bez pięknego zachodu słońca, aż mi serce podskoczyło z wrażenie, widząc rozświetloną Nowohucką i tonący w zachodzącym słońcu Kopiec, coś pięknego. Później widok Wisły, widok świątecznej Starowiślnej. Kraków jest przepiękny, najpiękniejszy.

~ Popołudnie spędziłam z Daruchem, życie z nim doprowadza mnie do obłędu, w Sylwestra go nienawidzę, w Nowy Rok kocham, 02 stycznia za nim tęsknię, 03 za nim szaleję. Tradycyjnie przeleżeliśmy w łóżku całe popołudnie, moja pupa i plecy zostały porządnie dopieszczone mizianiem, drapaniem i głaskaniem (gdybym żyła np. w Starożytnym Egipcie miałabym swojego niewolnika tylko do miziania, naprawdę). Mieliśmy wyskoczyć coś zjeść, ale lepszą alternatywą stało się jedzenie, które samo przyjeżdża na miejsce, czyli pizza. Z pełnymi brzuchami leży się milion razy lepiej, proszę mi wierzyć. Swoją drogą, podziwiam siebie, ponieważ wplotłam się dziś w Darka i okręciłam go na miliard sposobów, po czym on... zasnął, a ja, nie chcąc go budzić wytrzymywałam w tej niewygodnej pozycji do jego obudzenia się, chociaż - jak wiadomo - im bardziej myśli się o tym, jak jest niewygodnie, tym bardziej niewygodna staje się nasza pozycja i tym większe poczucie, że "muszę się ruszyć, natychmiast!". Wytrzymałam jednak i nie się nie poruszyłam, co uważam za sukces, bo ja nie umiem się nie ruszać przez 5 sekund. W nagrodę Daruch znosił cierpliwie wszelkie moje dokuczania, które uwielbiam i przy których aż piszczę z radości i zadowolenia, gryzienie, drapanie, szczypanie, tarmoszenie, ciągnięcie, przemieszczanie, wskakiwanie na niego, zamęczanie i tym podobne to moje ulubione zajęcie, zwłaszcza, że słyszę wtedy ten błagalny ton: "Juuuulcia, przestań w tej chwili!", a moja radość staje się wtedy jeszcze większa!

~ O Jezu, przed chwilą z jakiegoś dziwnego rozpędzenia i zaćmienia chciałam napisać "rzyła". Wstyd mi.

~ Daruś mi dziś powiedział, że zmienił mi się brzuszek i jest ładniejszy, taki ładnie już zbudowany! I dodał przy okazji, że jestem już chudzielcem i mam już nie chudnąć. A mój plan jest jednak trochę inny. Tylko jak schudnąć bez żadnej diety, żadnego ruchu, jedząc o 01:31 w nocy i pijąc przy tym Pepsi?

~ Jadąc dziś w autobusie, w okolicy Powstańców Wielkopolskich widziałam dwóch Cyganów i 2 małe Cyganki, nic dziwnego, bo w tamtych rejonach jest ich pełno, ale jacyś tacy dziwni mi się wydali i generalnie: godzina 16, trochę już chłodno, bo to styczeń, a jeden w spodniach dresowych, podciągniętych na wysokość 3/4, drugi z jedną nogawką podniesioną do góry, idą sobie i jeden z nich wdycha coś z torebki, pomyślałam najpierw, że się bawi, za chwilę, że może jest jakiś chory czy coś, ale za chwilę zobaczyłam, że jego kolega też trzyma siatkę przy ustach i sobie z niej wdycha, machając przy tym drugą ręką, jakby właśnie szło jakieś techno i już wiedziałam, że oni... po prostu sztachają się klejem. Spoko. Idąc sobie po ulicy, zajebiście ruchliwej, ćpają sobie jakieś świństwo, przy milionach samochodów i ludzi. ! Wiem już, dlaczego tak nie lubię i boję się Cyganów.

~ Ciekawe jak dziś uda mi się zasnąć, w chwili pisania tej notki jest już 01:51, ja jeszcze nie czuję się ani trochę senna, dziś w nocy udało mi się wreszcie zasnąć o 4 (!!!), jak dziś też będę się tak męczyć to zwariuję.

~ Mam straszną ochotę na patisony...

~ Miałam dziś zacząć uczyć się dietetyki, a oczywiście nie zaczęłam, dlatego zacznę jutro. Już na pewno!





Dzisiejszy, wyżej wspomniany zachód słońca na Nowohuckiej: oczywiście było mi głupio stać na przystanku i robić zdjęcia ulicy więc zdjęcie nawet w 1/10000000 nie oddaje tamtejszego uroku, bo jest za ciemne i w ogóle brzydkie, ale przynajmniej pozwoli mi wspominać tamtą chwilę.

"Klaps w gołą pupę - postrach małych dziewczynek, staje się przyjemnością gdy dorosną."

Mój towarzysz wieczoru, w głośnikach od kilku godzin.

Nauczmy się rozmawiać, nie tylko wymieniać informacje.

 

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie ssie

moje życie jest do dupy

moje życie

23,5 raza

płakałam dziś już z 6 razy, ciągle jeszcze nie wypłakałam wszystkich łez przeznaczonych na dzisiejszy dzień

18:34 peeling cukrowo - kawowy nie pomógł, gładka skóra nie poprawiła humoru, nie wiem, co pomoże