niedziela, 2 czerwca 2013

Niedziela


Do południa nic nie jest w stanie wygonić nas z łóżka, oglądamy kolejne odcinki "Pacific" i planujemy dzisiejszy dzień. Plan jest prosty: Muzeum Narodowe, kawa na mieście, Kino Mikro, popołudniowy obiad i relaks.

Zgodnie z ostatnią tradycją fotografowania niemal każdego wspólnego posiłku robię zdjęcie również dzisiejszego śniadania. Parówki od jakiegoś czasu robią furorę w naszym menu, nie chcę myśleć, z czego są zrobione - cieszę się ich smakiem. Do tego jadamy dużo, dużo pomidorów i sałaty (to już bardziej ja).

 photo _DSC0215_zps6423533f.jpg

Pogoda, w przeciwieństwie do tego, co pokazywała niemal cały zeszły tydzień, jest piękna. Jest 19 stopni, słońce i tylko gdzieniegdzie niebo przesłaniają chmury. Pędzimy do Muzeum Narodowego, w którym swoją wystawę ma właśnie Edward Dwurnik. Wreszcie mam okazję zrobić zdjęcia niesamowitej instalacji sprzed Muzeum, która dla mnie jest bardzo wakacyjna, radosna, błoga, przywołująca piękne wspomnienia, kojarząca się z wsią, którą  pamiętam ze Szczodrkowic, gdzie w trakcie wakacji na wietrze suszyła się pościel. Stąd chyba te kilka drzew wywołuje u mnie tak tęskne wspomnienia. No i ma kolor słońca!

 photo _DSC0218_zps6e72fedb.jpg photo _DSC0219_zpsb947e418.jpg photo _DSC0220_zpsbd61e095.jpg photo _DSC0221_zpse6efc5c4.jpg

Do Muzeum wchodzimy przekabacając panią z kasy, której Tomek pokazuje nieważną legitymację studencką, a ja przyznaję się, że jej nie noszę (bo i po co ją nosić, skoro jest nieaktualna już rok?) i na jej pytanie na jakiej podstawie ma nam sprzedać studenckie bilety odpowiadam, że za uśmiech, ale udaje się! Zaoszczędziliśmy na kawę ;)

Wystawa zupełnie nie przypada mi do gustu, prezentuje inny typ malarstwa niż ten, który lubię, jest dużo przemocy, tortur, cierpienia. Większość dzieł nawiązuje do sytuacji w Polsce lat 70. i 80. XX wieku, dużo polityki, robotników, PRL-u. Obraz, na którym przedstawione są tortury czarownic, z dedykacją dla wszystkich gejów świata zastanawia i przeraża, "Konstytucja 3 maja" z obozem koncentracyjnym w tle zadziwia, "Raz!!" "Dwa!!" sprawia, że zamykam oczy z kwaśną miną, a obrazy o Chrystusie sprawiają, że mam ochotę szybko wyjść.

Na szczęście jest też "Socjalizm" i jedyny obraz, który wywołał we mnie jakieś ciepłe uczucie: "Klęska urodzaju" (swoją drogą - uważam, że jest piękny!).

Na piwo (które wygrało jednak z kawą) idziemy na Planty, Bunkier Sztuki z otwartą przestrzenią i widokiem na spacerujących ludzi wydaje się doskonałym miejscem na zimny napój i odpoczynek. Zajadamy się preclami z dipem pietruszkowym (!!), Tomek dzwoni do kolegi, który jest lekarzem i pyta o dobrego neurologa dla mnie, opowiadamy sobie o Wojaczku, śmiejemy się, komentujemy, wspominamy i zastanawiamy się, kiedy kapryśna pogoda pozwoli nam na wyjazd w góry.

Jest cudownie.


 photo _DSC0222_zps3de103be.jpg photo _DSC0224_zpsf5ed7326.jpg

 photo fdfsfsdfdf_zpsa1bd50c2.jpg


Po piwie zbieramy się jeszcze na spacer, bo wybraliśmy seans w kinie Mikro o 15. Kupujemy kolejne piwa (do kina być muszą!) w tym ja ulegam nowemu Lechowi Shandy o smaku pomarańczy.


Mamy do 15 jeszcze chwilę, więc siadamy w Parku Krakowskim, gdzie na moment przeistaczam się w prawdziwego fotografa ptaków.






 photo _DSC0225_zpse5a2209a.jpg photo _DSC0227_zps0b235628.jpg photo _DSC0230_zps2fdb6ca9.jpg photo _DSC0233_zpsb45335af.jpg photo _DSC0235_zps83b33abe.jpg photo _DSC0237_zps33d78af3.jpg photo _DSC0240_zps226251f9.jpg photo _DSC0241_zps1e34b1dd.jpg photo _DSC0242_zpsac1fc6bb.jpg



Dochodzi pora seansu, więc idziemy do kina, gdzie spotykamy plakat filmu Julii Kolberger i ja uważam ten plakat za arcyciekawy, pomysłowy i jak najbardziej w moim guście!


 photo Clipboard02_zps58907594.jpg


Wybraliśmy się na "U niej w domu" i... muszę przyznać, że po raz pierwszy prawie zasnęłam w kinie!! Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło i pewnie źle to zabrzmi i wyjdę na ignorantkę, ale wynudziłam się i nie do końca zrozumiałam przekaz filmu (ktoś był, powie o co biega?). Nie powinnam pewnie tego pisać, ale może coś przeoczyłam, może nie oglądnęłam dokładnie, a może po prostu nie rozumiem powiązań tego filmu?



Po seansie wracamy do domu, gdzie zajadamy się pysznym obiadem. Na stół wjeżdża jego wysokość łosoś w curry, młode ziemniaczki z masełkiem, szpinak z czosnkiem i patisony. Niebo w gębie.



 photo _DSC0244_zpsda0f1b66.jpg

Po obiedzie - chwila przerwy dla trawienia i... czas na sport! Tomek kieruje się na siłownię, ja na Błonia, które objeżdżam na rolkach trzykrotnie. 12, 5 km to spory wysiłek przy moich rolkach, w których nie kręcą się już wszystkie kółka. Ale jest pięknie, zachodzi słońce, mam w uszach rap i pokonuję kolejne kilometry aż do bólu nóg..

 photo 33_zpsee5f1506.jpg
 photo IMAG1051_zpsbfd85bd1.jpg

Wieczór to standardowo: Budweiser w łóżku, odcinek serialu, dużo czułości od Tomka i ciepłe skarpetki na stopach!

3 komentarze:

  1. ja byłam w Narodowym Muzeum w Warszawie i kompletnie się nie zajarałam!!! totalnie mnie to nie zainteresowało ;/ za to polecam Muzeum Powstania Warszawskiego, jest wspaniałe <3
    widzę, że u ciebie to relaks pełną parą :) :D plakat filmu i mnie zachwycił, ma coś w sobie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ej wlasnie sie wybieam do muzeum powstania,ale wieczny brak czasu ie pomaga mi w tym piekny zachod:-) i chcialam jeszcze rzec ze wmprawdzie nrolek unikam to wytrwale biegam :p i przez Ciebie zrobilam sie glodna:-)
    /dziecko

    OdpowiedzUsuń
  3. Zaklinaj słońca i w górki! :))

    OdpowiedzUsuń