Niedziela
Do południa nic nie jest w stanie wygonić nas z łóżka, oglądamy kolejne odcinki "Pacific" i planujemy dzisiejszy dzień. Plan jest prosty: Muzeum Narodowe, kawa na mieście, Kino Mikro, popołudniowy obiad i relaks.
Zgodnie z ostatnią tradycją fotografowania niemal każdego wspólnego posiłku robię zdjęcie również dzisiejszego śniadania. Parówki od jakiegoś czasu robią furorę w naszym menu, nie chcę myśleć, z czego są zrobione - cieszę się ich smakiem. Do tego jadamy dużo, dużo pomidorów i sałaty (to już bardziej ja).
Pogoda, w przeciwieństwie do tego, co pokazywała niemal cały zeszły tydzień, jest piękna. Jest 19 stopni, słońce i tylko gdzieniegdzie niebo przesłaniają chmury. Pędzimy do Muzeum Narodowego, w którym swoją wystawę ma właśnie Edward Dwurnik. Wreszcie mam okazję zrobić zdjęcia niesamowitej instalacji sprzed Muzeum, która dla mnie jest bardzo wakacyjna, radosna, błoga, przywołująca piękne wspomnienia, kojarząca się z wsią, którą pamiętam ze Szczodrkowic, gdzie w trakcie wakacji na wietrze suszyła się pościel. Stąd chyba te kilka drzew wywołuje u mnie tak tęskne wspomnienia. No i ma kolor słońca!
Do Muzeum wchodzimy przekabacając panią z kasy, której Tomek pokazuje nieważną legitymację studencką, a ja przyznaję się, że jej nie noszę (bo i po co ją nosić, skoro jest nieaktualna już rok?) i na jej pytanie na jakiej podstawie ma nam sprzedać studenckie bilety odpowiadam, że za uśmiech, ale udaje się! Zaoszczędziliśmy na kawę ;)
Wystawa zupełnie nie przypada mi do gustu, prezentuje inny typ malarstwa niż ten, który lubię, jest dużo przemocy, tortur, cierpienia. Większość dzieł nawiązuje do sytuacji w Polsce lat 70. i 80. XX wieku, dużo polityki, robotników, PRL-u. Obraz, na którym przedstawione są tortury czarownic, z dedykacją dla wszystkich gejów świata zastanawia i przeraża, "Konstytucja 3 maja" z obozem koncentracyjnym w tle zadziwia, "Raz!!" "Dwa!!" sprawia, że zamykam oczy z kwaśną miną, a obrazy o Chrystusie sprawiają, że mam ochotę szybko wyjść.
Na szczęście jest też "Socjalizm" i jedyny obraz, który wywołał we mnie jakieś ciepłe uczucie: "Klęska urodzaju" (swoją drogą - uważam, że jest piękny!).
Na piwo (które wygrało jednak z kawą) idziemy na Planty, Bunkier Sztuki z otwartą przestrzenią i widokiem na spacerujących ludzi wydaje się doskonałym miejscem na zimny napój i odpoczynek. Zajadamy się preclami z dipem pietruszkowym (!!), Tomek dzwoni do kolegi, który jest lekarzem i pyta o dobrego neurologa dla mnie, opowiadamy sobie o Wojaczku, śmiejemy się, komentujemy, wspominamy i zastanawiamy się, kiedy kapryśna pogoda pozwoli nam na wyjazd w góry.
Jest cudownie.

Po piwie zbieramy się jeszcze na spacer, bo wybraliśmy seans w kinie Mikro o 15. Kupujemy kolejne piwa (do kina być muszą!) w tym ja ulegam nowemu Lechowi Shandy o smaku pomarańczy.









Wybraliśmy się na "U niej w domu" i... muszę przyznać, że po raz pierwszy prawie zasnęłam w kinie!! Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło i pewnie źle to zabrzmi i wyjdę na ignorantkę, ale wynudziłam się i nie do końca zrozumiałam przekaz filmu (ktoś był, powie o co biega?). Nie powinnam pewnie tego pisać, ale może coś przeoczyłam, może nie oglądnęłam dokładnie, a może po prostu nie rozumiem powiązań tego filmu?
Po seansie wracamy do domu, gdzie zajadamy się pysznym obiadem. Na stół wjeżdża jego wysokość łosoś w curry, młode ziemniaczki z masełkiem, szpinak z czosnkiem i patisony. Niebo w gębie.
Po obiedzie - chwila przerwy dla trawienia i... czas na sport! Tomek kieruje się na siłownię, ja na Błonia, które objeżdżam na rolkach trzykrotnie. 12, 5 km to spory wysiłek przy moich rolkach, w których nie kręcą się już wszystkie kółka. Ale jest pięknie, zachodzi słońce, mam w uszach rap i pokonuję kolejne kilometry aż do bólu nóg..
Wieczór to standardowo: Budweiser w łóżku, odcinek serialu, dużo czułości od Tomka i ciepłe skarpetki na stopach!











ja byłam w Narodowym Muzeum w Warszawie i kompletnie się nie zajarałam!!! totalnie mnie to nie zainteresowało ;/ za to polecam Muzeum Powstania Warszawskiego, jest wspaniałe <3
OdpowiedzUsuńwidzę, że u ciebie to relaks pełną parą :) :D plakat filmu i mnie zachwycił, ma coś w sobie :)
Ej wlasnie sie wybieam do muzeum powstania,ale wieczny brak czasu ie pomaga mi w tym piekny zachod:-) i chcialam jeszcze rzec ze wmprawdzie nrolek unikam to wytrwale biegam :p i przez Ciebie zrobilam sie glodna:-)
OdpowiedzUsuń/dziecko
Zaklinaj słońca i w górki! :))
OdpowiedzUsuń