W niedzielę wstaliśmy o 6:30, bo o 7 mieliśmy autobus ze Złocienia, a o 8:30 z Krowodrzy Górki, do Smardzowic dojechaliśmy akurat na pyszne śniadanie. Niedziela zapowiadała się pięknie, Daruś wziął ze sobą rower, w planach mieliśmy zrobienie jakiejś niewielkiej trasy, Mama z Tatą wypoczywali, Ania i Przemek poszli do kościoła a ja, po szybkiej kąpieli i przebraniu się byłam gotowa na rower. Zdecydowaliśmy, że pojedziemy przez Ojców do Pieskowej Skały, a stamtąd przez Skałę do domu. Po pierwszym kilometrze miałam wrażenie, że wypruję flaki, ale słońce było piękne, lekki wietrzyk muskał twarze, śmiech Darka dźwięczał w uszach i zmotywowana jechałam dalej. Było mi naprawdę ciężko, stwierdziłam, że jestem zasiedziana jak mało kto, miesiąc siedzenia w biurze, przy komputerze, przez minimum 8 godzin zrobił z mojej kondycji trupa. Ale nie poddawałam się – jechaliśmy dalej, Darek motywował mnie do pokonywania prędkości, co chwilkę podawał mi, ile już przejechaliśmy kilometrów i śmiał się, że chciał bić rekordy prędkości, a tu średnia prędkość wynosiła 20km/h. W końcu dotarliśmy do Zamku w Pieskowej Skale, gdzie zarządziłam przerwę, bo umrę i koniec. Ale Darek nie chciał iść na zamek tylko podjechać jeszcze troszkę do góry (sic!) i zobaczyć, co tam jest. Zgodziłam się, ale najpierw należała mi się nagroda za przeżycie tej trasy i postanowiliśmy wypić zimne piwo pod zamkiem. Już dawno, dawno, dawno zimne piwo tak mi nie smakowało. Było pyszne, było zimne, było mokre, było!! Wyłożyłam sobie nogi na drugim krześle, trzymałam Darka za rękę, piłam zimne Tyskie, byłam w miejscu, które uwielbiam i chłonęłam każdą sekundę tego wolnego dnia. Nagrodę numer dwa stanowiły pyszne frytki. Nie ma miejsca na ziemi, gdzie bym była i nie jadła frytek :)







 Odpoczęliśmy trochę i postanowiliśmy podjechać jeszcze ten kawałek pod górkę, w końcu to tylko kawałek… Jak się okazało wieeelki kawał drogi, w dodatku ciągle pod górę. W końcu jednak każda góra kiedyś się kończy i dotarliśmy do płaskiego terenu, postanawiając, że poszukamy stąd jakiejś drogi na Zamek, na którym uparłam się, żeby jechać. I w końcu znaleźliśmy takową, przez lasek i.. z górki!!! Darek stwierdził, że wykorzystamy okazję i pobijemy rekord prędkości. Ledwie się rozpędziliśmy, a ja usłyszałam za swoim rowerem ‘trzask’, okazało się, że odpadła mi lampka i tyle było z mojej szalonej jazdy. Na dole czekał już na mnie Darek, który jechał przeszło 40km/h i martwił się, czy nic mi się nie stało, skoro on przyjechał, a mnie nie było i nie było. Okazało się, że na dziedziniec zamku nie można wjeżdżać rowerem więc poprosiłam go o chwilkę na zdjęcia i poszłam się wyżywać fotograficznie ;) Zamek był po prostu przepiękny. Nie wiem dlaczego to miejsce tak na mnie działa, uwielbiam go, zawsze podoba mi się coraz bardziej i bardziej, uważam go za najpiękniejszy zamek świata, pięknie położony i pięknie wyglądający. Dziedziniec, ogrody, wieże, zegar – wszystko ma dla mnie swoją niepojętą magię. Mogłabym na tym dziedzińcu przebywać 12 godzin i nie znudziłoby mi się to nawet na chwilę. Jestem pod wrażeniem, bo widać, że ktoś o to miejsce bardzo dba, mnóstwo kwiatów, czysto.
 























Po dłuższej chwili zawołał mnie Darek, bo już nudziło mu się czekanie samemu, poza tym pasowało już wracać, jeśli chcieliśmy zdążyć przed wyjazdem Ani w Przemka. Droga powrotna była drogą przez mękę – ¾ drogi pod górę, zwłaszcza ten podjazd w Skale. Daruś jednak nic a nic nie mówił kiedy potrzebowałam przerw, przytulał, głaskał i całował, a ja łapałam oddech i zbierałam siły w mięśniach. Stwierdziliśmy, że nie będziemy jechać drogą, a skręcimy w pola, w łąki i skrótem dojedziemy do domu. Ale tu też ciągle pod górę. Przy okazji trafiliśmy na czerwone śliwki, ale nie były wcale takie dobre w smaku więc pojechaliśmy dalej, gdzie trafiliśmy na…. Parę korzystającą z uroków natury – ściślej mówiąc – okazującą sobie miłość w zbożu :)
 







Na ostatnim odcinku drogi spodziewałam się już tylko swojej śmierci, okazało się jednak, że jakoś dotarłam do domu z wynikiem przejechanych 27 kilometrów, co może nie jest wybitnym wyczynem, ale dla kogoś, kto przez ostatni ponad miesiąc był zasiedziany, bez ruchu, za biurkiem to i tak niezły wynik.


Po obiedzie wpadł Medyk, poszliśmy więc porelaksować się na leżakach za domem, ja prawie zasypiałam, a w pewnym momencie przydreptał do nas mały, słodki przyjaciel.









Wieczorem Daruś pojechał do domu, również na rowerze, chciał jeszcze pojeździć, a 17 km uznał za nietrudną trasę. Zadzwonił do mnie już po pół godziny mówiąc, że jest już w domu, co było dla mnie szokiem, ale zaraz wyjaśniło się, skąd to tempo – okazuje się, że jechał na rowerze… 65km/h! Na rowerze! Stwierdził, że jak spojrzał w pewnym momencie na licznik to sam nie uwierzył i zaraz zwolnił, wystarczyłby w końcu mały kamień, Darek bez kasku i…
Padnięta położyłam się spać i… oczywiście nie mogłam zasnąć, chociaż popołudniu zasypiałam już trzy razy, a następnego dnia pobudka już o 7:30...

Sobota, a to oznacza, że w południe przyjechali Przemek z Anią, wypoczęci i opaleni, z masą zdjęć z Kos, z prezentami z wyspy (naszyjniki, bransoletka, różyczki do kąpieli, a dla Taty – piękny czerpak do miodu z drzewa oliwkowego, jest wspaniały – już widzę zdjęcia z nim :)). Niestety nie mogłam posiedzieć z nimi długo, bo już o 14 musiałam wychodzić z domu na ślub Kasi i Marcina, w Krakowie rozgrywał się ostatni etap Tour de Pologne i jazda po mieście była mocno utrudniona, autobusy miały zmienione trasy, główne ulice były pozamykane, słowem – komunikacyjny koszmar. Nie spodziewałam się jednak, że dwie (DWIE) godziny to będzie za mało, żeby dostać się na Rondo Matecznego, na które jeździ sto autobusów i drugie tyle tramwajów. Podróż zaczęłam z Nowego Kleparza, gdzie zadowolona wsiadłam w 144, które miało mnie na to Rondo zawieźć – tak przynajmniej sprawdziłam sobie na stronie krakowskiego MPK. Po półgodzinie dało mi do myślenia, że jadę trasą, którą normalnie wracam do domu z pracy, ale jechałam dalej, w końcu są różne objazdy i może akurat taką trasę zastępczą wybrano dla mojego autobusu. Cztery przystanki przed Nowym Kleparzem już wiedziałam, że jadę…. w przeciwnym kierunku… Wysiadłam na Stachiewicza i poszłam na drugi przystanek, żeby pojechać tym razem dobrze. Zobaczyłam, że najbliższy autobus ma jechać na Most Grunwaldzki, stamtąd są już tylko dwa przystanki do Ronda Matecznego, „szybko się przesiądę” pomyślałam i wsiadłam do trzeciego już tego dnia autobusu. Wróciłam ‘starą’ trasą, którą przed chwilą jechałam przeklinając to MPK, to swoją głupotę, że może nie popatrzyłam jak należy. W połowie trasy już wiedziałam, że zdążenie na 16 będzie graniczyło z cudem, choć krążyłam po mieście już od 14:50; przy którymś kolejnym przystanku Pan Kierowca wysiadł i zapowiedział, że mamy zmianę trasy i będą jeszcze tylko dwa przystanki. Podskoczyłam z radości, bo na ‘normalnej’ trasie miałam ich jeszcze sześć, a wiadomo, dwa, nawet inną, okrężną trasą, jedzie się szybciej. Dojechaliśmy w końcu, jakimś cudem, na Most Grunwaldzki, gdzie pewnym krokiem, o godzinie 15:37 poszłam na przystanek, na którym stała masa ludzi. Zapytałam ich, czy stąd może odjeżdża autobus na Matecznego i jakieś dwie starsze panie uprzejmie mnie poinformowały, że one czekają tu już 1,5 godziny na takowy. Niemal zdruzgotana poszłam poradzić się innych kobiet, z których jedna akurat dzwoniła na informację MPK, a tam, zdyszana Pani udzielała jej informacji, szukając w swoich 130 karteczkach, bo ‘gdzieś ma zapisane, co i jak’, w końcu znalazła, ale nie to, co trzeba. Moje nerwy powoli zaczynały się głośno odzywać, a moje nogi nie miały już czucia (swoją drogą, te czarne, wysokie szpilki nadają się tylko do wyrzucenia, są za małe i krew mi nie dopływa do palców, obcierają, sprawiają, że nogi puchną i jest jeszcze gorzej!!!). Bliska obłędu postanowiłam się poradzić dyspozytora ruchu MPK, który minął mnie drugim przejściem na ulicy i poszedł na przerwę. Nie poddałam się jednak i poszłam spytać Pana Policjanta, który ze śmiechem wysłał mnie do dyspozytora ruchu MPK. „Dobra”, pomyślałam, „koniec przerwy Panowie” i poszłam do Panów, którzy akurat zdejmowali pomarańczowe kamizelki, pakując się do samochodu. Poinformowali mnie, że na Matecznego to ja się stąd nie dostanę nijak i, że albo mam się wrócić na ulicę Krakowską (na której byłam autobusem już 40 minut temu), albo iść na Matecznego na nogach, ot tylko 2,5km. W tych butach? O tej godzinie? Ślub już się zaczął, a ja mam iść taki kawał, stawiając kroczki co 7 mm, bo moje stopy odmawiały już posłuszeństwa? Idę na Krakowską. W międzyczasie zadzwonił Darek, informując mnie, że do Krakowskiej też jest kawał drogi, co z resztą sama po dłuuuuugim czasie zauważyłam, bo kiedy w końcu dotarłam do upragnionej ulicy okazało się, że przystanek tu jest, a i owszem, ale jakiś kilometr dalej. Dobra, w końcu przyszłam. Po 20 minutach czekania w końcu nadjechał jakiś autobus, którym dostałam się na Rondo Matecznego, była już 16:30 i wiedziałam, że ślubu już raczej nie zobaczę, miałam jednak nadzieję, wcisnąć się cichutko do kościoła na sam koniec, udawać, że byłam tam od początku, a dlatego stoję niemal przy wyjściu, bo źle czuję się w kościołach, bla bla bla i takie tam. Dotarłam w końcu na upragnioną ulicę Zamoyskiego, na której znajdował się kościół, którego wieżę widziałam już z daleka. Kościół znajdował się na samym końcu ulicy, w dodatku dość pod górkę i moje nogi już prawie zostały za mną. Im bliżej kościoła, tym bardziej zastanawiało mnie, dlaczego nie ma tu żadnych samochodów ślubnych, ale pomyślałam, że może jakiś parking gdzieś jest, a ja, że nie znam tego miejsca, nie wiem, gdzie. Jakież było moje zdziwienie, kiedy okazało się, że w kościele…. Żadnego ślubu nie ma…. Była 16:45, a ja albo zwariowałam, albo pomyliłam kościół. Jak się okazało – to drugie, bo jakaś para poinformowała mnie, że na Zamoyskiego jest drugi kościół, dokładnie na końcu ulicy… Och, świetnie! Przecież marszu teraz najbardziej moim nogom trzeba. Modliłam się, żeby ksiądz przedłużył mszę, bo wparować już po wszystkim to wielki obciach, co oczywiście, przy moim wyjątkowym tego dnia pechu, okazało się prawdą. Na szczęście ludzie robili jeszcze zdjęcia, a dopiero później ustawiła się kolejka do życzeń. Z tymi bolącymi, opuchniętymi nogami, które spuchły już tak, że buty wydawały się być o 4 rozmiary za małe odstałam kolejne 20 minut w kolejce, złożyłam życzenia, pogadałam chwilkę z Rafałem Gibkiem, jego narzeczoną i… poszłam na tramwaj, bo naturalnie musiało się okazać, że po pierwsze kościół jest na Rynku Podgórskim, w takim miejscu, że jazda przez Rondo Matecznego i Kalwaryjską w ogóle nie miała sensu, w ogóle wybranie tej trasy również, tramwaj jechał tu wprost z Nowego Kleparza, kilka przystaneczków! Mogłam jechać wygodnym tramwajem, w kilka minut być na miejscu!! Trójka oczywiście też miała zmianę trasy, ale było mi już wszystko jedno – chciałam szybko znaleźć się u Darka w domu. Kiedy wreszcie tam dotarłam i zdjęłam buty, moje nogi wyglądały jakby miały 300 lat i przeszły kulę ziemską 120 razy.


Po przyjściu do Darka wreszcie od śniadania coś zjadłam i poczułam, że jednak żyję. Nie dane było mi odpoczywać długo, bo mieliśmy jechać z Jokerami na Złocień. Mój pech stwierdził jednak, że tak szybko nie odpuści! Przy wsiadaniu do Chevroleta usłyszałam głośne ‘sssssttttttrrrrr’ i poczułam, że na tylnim szwie w sukience poszły nitki. Świetnie, tego mi brakowało – czegóż więcej trzeba niż rozcięcie z tyłu sukienki sięgające talii!! Darek oczywiście się śmiał i wykorzystywał sytuację, bo ‘on tylko sprawdzi jakie jest to rozcięcie’ :)))) W końcu dojechaliśmy na Złocień i ubrana w jego bluzę wyszłam z auta, modląc się, żeby tylko nikt nie widział mojej gołej pupy, jeszcze w stringach, po spóźnieniu się na ślub o godzinę to byłaby porażka miesiąca numer dwa. W mieszkaniu szybko wzięłam od Marcina igłę i nici i poszłam do łazienki to zszywać. Darek brał sobie chłodzący prysznic, a ja już prawie załamana siedziałam i kombinowałam jak to zszyć, żeby nie było nic widać i żeby wytrzymało do jutra, bo nie mam ze sobą żadnych ubrań na przebranie, a jutro jakoś do domu wrócić trzeba. Szwaczka jest ze mnie żadna, ale dzięki Bogu, po kąpieli z pomocą przyszedł mi Daruś, który… poprawił moje nędzne próby i zszył to tak, że nie było śladu, że w sukience cokolwiek się stało! Nie do wiary, jest facetem, a zrobił to chyba trzema ściegami, nazywając wszystkie po kolei, kiedy ja nawet nie wiedziałam, że coś takiego istnieje! Po 20 minutach piłam już zimne piwo, wyłożona na balkonie i miałam nadzieję, że już nic dziś mnie nie spotka…

~ Miałam do pracy na 9, ale busa miałam już o 7:30, w Krakowie byłam już o przed ósmą, a pod Jubilatem o 8:20. Pomyślałam, że jest za wcześnie na to, żeby iść już do pracy, w końcu zawsze jestem na ich wezwanie, staram się, działam, pracuję jak mogę i stwierdziłam, że nie muszę dziś iść i spędzać tam 40 minut ponadto - i tak długo tam siedzę na co dzień. Postanowiłam iść nad Wisłę, przejść się kawałek bulwarami, wchłonąć trochę słońca i pocieszyć się tym, że wreszcie jest cieplej. Nad Wisłą było wyjątkowo mało ludzi, ale nie ma się co dziwić - wczesna pora i jedynie ludzie na ścieżkach rowerowych i uprawiający jogging wypełniali jakoś krajobraz. Szłam przed siebie, ciesząc się ciszą i pogodą, obserwując gołębie i kaczki, leniwie płynącą Wisła, ludzie powoli zaczynający pracę na barkach i pana zamiatającego przystań i w doszłam do wniosku, że w tej danej chwili do tego, żeby poczuć się szczęśliwą nie potrzeba było mi nic więcej, tylko tej zieleni, płynącej wody i ciszy przerywanej piskiem ptaków. Może tak właśnie należy rozpatrywać szczęście, nie jako coś wielkiego, na co czekamy i czekamy, ale na małe, drobne chwile, kiedy czujemy spokój i poczucie, że jest nam w tym danym momencie dobrze; te małe chwile tworzą nasze szczęście, należy je tylko dostrzegać i doceniać, cieszyć się nimi, a nie zastanawiać się: 'Czy jestem szczęśliwy?', odpowiadając sobie: 'tak, ale....', bo szczęście nie jest długotrwałe, jest ulotne, często coś nam je zaburza, dlatego powinniśmy doceniać każdą nawet sekundę, która daje nam tą wewnętrzną błogość i ciepło.
Dodatkowo dopiero teraz, kiedy praca, albo czynności z nią związane: ubieranie się, malowanie, przygotowywanie posiłku na drugie śniadanie, dojazd, przesiadki itp., wypełniają mój czas, doceniłam tą chwilę, te 20 minut spaceru, podczas którego czas mnie nie gonił, nie musiałam o niczym myśleć, a w mojej głowie pojawiały się tylko luźne myśli. Chyba po prostu mi tego brakowało :)
No i oczywiście - rano wyciągnęłam z torebki aparat, bo... nie przyda się. A nad Wisłą było tak pięknie!!! I jeszcze jedna rzecz, która nasunęła mi się podczas patrzenia na ptaki: czemu kaczki chowają dzioby pod swoje skrzydełka? Wszystkie!! :))
~ Po przyjściu do pracy okazało się, że Janek Maciejczyk, który tu nocuje, już nie śpi i wtedy... zaczęło się. Jak tylko usiadłam za biurkiem, pomyślałam, że wstałam dziś o 6:30, wczoraj poszłam spać przed drugą i muszę tu siedzieć osiem godzin, momentalnie poczułam się strasznie senna, czułam, że zaraz zasnę, padnę na biurko i zasnę, umrę bez snu i oczy same zaczęły mi się kleić. Ale Janek miał dobry humor i puścił naprawdę głośno jakieś cygańskie piosenki, w których facet jęczał, jakby śpiewał w stanie agonalnym błagając o ratunek, później puścił jakieś metalowe kawałki, które dosłownie napierdalały mi po głowie i.. zaczął gadać, opowiadając mi 100000 historii, dlaczego kocha te piosenki, dlaczego są one dla niego fajne i z czym mu się nie kojarzą, wypowiadając przy tym 90000 słów na minutę i masakrując mnie, która w ciszy potrzebowałam przygotować się psychicznie do dnia, poczytać plotki, wiadomości na onecie i posiedzieć w ciszy. On jednak miał inne plany i do 10:35 zamęczał mnie tu, aż w końcu musiał wyjść do Media Markt, bo umówił się z Michaliną Pasek na kupno mikrofalówki na prezent ślubny dla Kasi i Marcina i wtedy w końcu nastała błogosławiona cisza, bez opowieści, czemu jego partnerka taneczna to, czemu tamto i sramto (nawiasem mówiąc wszystkie te opowieści słyszałam już wczoraj). Lubię Janka, nic nie mam do niego, ale na Boga nie o 9 rano!!!!!! Ponieważ jednak wiem, że byłam dla niego niemiła, napisałam mu właśnie sms, niech jakoś złagodzi sprawę.


~ A co do Kasi i Marcina - zaskoczyli mnie wczoraj totalnie wręczając mi.... zaproszenie na ślub. To bardzo miłe z ich strony, bo w końcu znamy się niewiele ponad miesiąc, są moimi szefami, ale ślub? Jutro? o 16? Eeee, miałam inne plany..... No nic, powinnam się cieszyć, że zechcieli ze mną dzielić się tą wyjątkową dla nich chwilą i docenili mnie, wręczając mi zaproszenie. Wcisnę sukienkę, kupię kwiaty i pójdę.


~ Jest 13:14, siedzę tu od 9 i jeszcze nikt nie przyszedł potańczyć, otwieranie sali w wakacje z rana to zły pomysł, ale jakoś muszę wyrabiać te osiem godzin, a lepiej na rano niż na popołudnie.


~ Popołudniu jestem umówiona z Daruszkiem, którego w końcu wyściskam ile się da - o ile się nie pokłócimy :))) Pójdziemy coś zjeść, a później? Może poleżeć nad Wisłą? :)


~ Ponieważ mam teraz chwilę czasu pouzupełniam chociaż fotologa, na którego nie mam czasu i chęci, co mnie zaskakuje, bo kiedyś potrafiłam dodać 13 notek jednego dnia i dalej miałam chęci dodawać, ale już po prostu nie miałam zdjęć i nie miałam o czym pisać!! Tak więc zaczynam wielkie uzupełnianie lipca.





Zagadka na dziś:


Czego brakuje tym kanapkom do ideału (należy pamiętać, że jest to śniadanie przed pracą - cebula automatycznie odpada):
a) mozarelli
b) mozarelli
c) mozarelli?

Krem, któremu nie potrafię się oprzeć. Mistrzowski smak.





~ Zagadka na dzisiejszy dzień:

    - Co robi sąsiad Julii kosiarką od 9 rano?
    - N........a.


Także mój dzisiejszy dzień zaczął się bardzo wcześnie, co oznaczało niewyspanie, a z drugiej strony więcej czasu na zrobienie czegokolwiek w domu. Wsyzstkie obowiązki domowe już dawno porzuciłam, ale wracam z pracy o 23:20, kładę się o 2 i następnego dnia śpię do 11. Od 12 muszę już zacząć zbierać się do prac. Nie pozostaje mi nic innego jak tylko zorganizowanie sobie tego wszystkiego inaczej, tak, żeby na życie poza pracą znaleźć czas nie tylko w weekendy.


~ Na śniadanie dobra kawa i kanapki z pomidorem, mmm, pyszności...


~ Dostałam wczoraj pierwszą wypłatę, równiutki 1000 zł z nowych banknotów, ach jak miło mieć je w portfelu ;))) Poza tym szykują się małe zmiany - od połowy sierpnia będę mieć wreszcie na rano!! Tylko w dniach, kiedy są kursy na popołudnia, ale to jest dzień, dwa w tygodniu, co znaczy, że wreszcie popołudniu będę mieć czas dla siebie, dla domu, dla Darka - na ponton, na kąpiele na Skałkach, na zimne piwko, na posprzątanie pokoju do końca, na wypad do Ikea po lustro i kilka innych gadżetów do pokoju, już nie mogę się doczekać. Z kolei w przyszły poniedziałek i wtorek będę mieć 12 godzin (umrę), ale za to piątek będzie wolny i będę mieć 4 dni wolne, bo poniedziałek 15 sierpnia również jest wolny od pracy. Achhhhh :)))


~ W sobotę przyjeżdżają Ania i Przemek, stęskniłam się za nimi ;))) Jutro kończę o 17, do 21 posiedzę z Darkiem, a później pojadę pomóc Mamie, w sobotę zanim oni przyjadą też jej pomogę, wieczorem, jeśli będzie ładna pogoda planujemy grill na Zbożowej, jeśli okaże się, że będzie deszcz pojedziemy na Złocień, a w niedzielę może nad wodę? ;)) ~ Wkurzają mnie te okulary przed komputerem, mam wrażenie mniej wyraźnego obrazu.


~ Z pokoju codziennie ubywa ubrań z wielkiej torby, do której powrzucałam te, w których już na bank nie będę chodzić, codziennie idąc do pracy biorę siatkę i wyrzucam je do pojemnika na używaną odzież, akurat stoi koło przystanku :) Robię to jako jedyna, bo pierwszy wrzucałam stary pasek i słyszałam uderzenie sprzączki o dno, osoby z firmy, która obsługuje te pojemniki będą chyba w szoku, że w Smardzowicach, małej wioseczce napełnił się caaaały pojemnik :))) Do tego Mama wyrzuca swoje stare rzeczy i w tajemnicy przed Tatą jego :) Opróżniamy dom :)) Później zostaną mi jeszcze śmieci z szafek, których rodzice absolutnie nie mogą przejrzeć, bo oczywiście wyciągnęliby 1/4, bo 'się przyda', a tak - czego oczy nie widzą, sercu nie żal i sama powoli będę wywalać te graty. Niesamowite, ile człowiek w swoim życiu potrafi nazbierać rzeczy, które mu się nigdy nie przydadzą, ale trzyma je, sam nie wiedząc dlaczego. Sentyment? Na przykład Marta tak nie ma, nie ma w pokoju nic niepotrzebnego, chyba, że poukrywane po szafkach, ale z kolei ma w pokoju jedną komodę i gdzie miała by to pochować? ;)) Musi mi dać chyba lekcje - jak bez żalu pozbywać się śmieci z pokoju :)))


~ Tymczasem siedzę w pracy i odliczam czas do 22.....

Rozszalały, uciekający kjuić :)

Rano obudziło mnie głośne "Juuuuulciaaaaaa" dobiegające zza okna, ale żadna siła nie wyciągnęłaby mnie z łóżka więc nawet nie wstałam do okna. Ale jednak nie dane mi było doleżeć sobie w łóżku i już za chwilę usłyszałam głośne pukanie - Daczek. Nie było rady - musiałam wstać :)


Na dole na leżaku wykładał się Pawełek, który jak zwykle coś wcinał. To dzieciątko jest niesamowite, je i je, i je, i je :)
 


W kuchni Daczek nie pozwolił zrobić sobie zdjęcia więc odłożyłam aparat, włączając wcześniej samowyzwalacz, ale Daczek o tym nie wiedział i udałam, że robię coś innego. Oooo, jakie było zdziwienie Daczka ;))





Zabawa spodobała się Daczkowi, zaczął zwiewać przed aparatem, a po chwili dołączył do niego Pawełek :)





Po chwili wpadli na nowy pomysł - wzięli ode mnie aparat i zaczęli sami robić sobie zdjęcia ;)) efekty poniżej :)



 












Żałuję, że nie mam więcej czasu, tak,żeby spędzać z nimi więcej chwil....   

~ Zaczął się sierpień i w związku z tym mam nadzieję, że poprawi się pogoda, bo miesiąc deszczu to już gruba przesada. Ani poopalać się, ani nad wodę, ani na ponton, no zupełnie nic, tylko leżeć w łóżku.


~ Siedzę w pracy i usypiam, mimo wypicia kawy i zjedzenia kilku Kopiko. Skutki pójścia spać po drugiej i porannej pobudki, bo byłam dziś robić morfologię i badać siku. A tak przy okazji sikanie do plastikowego pojemniczka jest durne, zwłaszcza o 6:30, będąc megazaspanym :)


~ Jak wywalić tony śmieci w sekrecie przed rodzicami, którzy przesegregują je, bo przecież 'coś się jeszcze może przydać'? :) Dziś już naprawdę - zero sentymentów - wywalam wszystko, wszyyyystko, łącznie ze starymi torebkami, bo prawda jest taka, że skoro czegoś nie używałam od trzech lat to przecież nie użyję tego nigdy, prawda?


~ Muszę do piątku jakoś się wyrobić z tymi meblami, masakra :)


~ Darek odebrał auto od mechanika, co oznacza, że jeszcze tylko lakiernik, wymiana opon i wreszcie będziemy mogli się znów ruszać gdzie tylko dusza zapragnie (hahaha, napisałam na początku dupa - no w sumie dupa też;))), a ja muszę wyciągnąć go do Ikei, po moje piękne lusterko!!


~ W tym tygodniu powinnam dostać wypłatę, mam nadzieję, że sami będą o tym pamiętać i, że ja nie będę musiała się przypominać, bo jakoś mi głupio :)) Po wypłacie - zakupy!! W końcu do nowych mebli nie można wkładać starych ubrań, prawda? ;)


~ Ale już mam długie paznokcie :)))) nie do wiary, że jeszcze jakiś czas temu zgryzałam je do krwi.


~ Tak sobie myślę, że dobrze nie mieć już żadnych zaległości w egzaminach na wrzesień, bo jakbym miała się teraz uczyć np. historii kultury to chybabym zwariowała, a widzę na facebooku, jak męczą się ludzie i jak rozpaczliwie szukają notatek ;))


~ Co do studiów - pasuje mi się w końcu wybrać do tego Muzeum Fotografii, dostać od nich jakieś materiały i zacząć pisać pracę magisterską, bo bez tego nie zaliczy mi seminarium, a w planach mam oddanie mu do września napisanego ROZDZIAŁU (nie, nie podrozdziału), mam na to jeszcze miesiąc, a w pracy mogę śmiało to robić, bo i tak 3/4 czasu się nudzę. Tak, jak teraz :))

~ Nic mądrego wybitnie nie przychodzi mi do głowy, żeby tu napisać. Spędziłam cudowny weekend z moim Darciuchem, dzisiejszy dzień praktycznie cały spędziliśmy przyklejeni do siebie. Za tydzień przyjadą Ania z Przemkiem i Joker, może więc za dwa uda nam się wybrać gdzieś na jakąś wycieczkę. Nie chcę zapeszać.


~ Wiem, że powinnam napisać coś więcej, ale zabrałam się za wywalanie śmieci z pokoju, z szafek, które już w tym tygodniu znikną z mojego pokoju i okazuje się, że i tak muszę robić jeszcze 120 selekcji, bo połowę znów bym zostawiła, połowa mi się niby przyda itp., a prawda jest taka, że 99% tych rzeczy powinno być wywalone już dawno. Jutro już chyba nie, ale od wtorku ostro zabieram się do porządków.


~ Skrajnie, ale to skrajnie nie mam chęci na fotologa ostatnio. W pracy jest tak nudno, że aż z tych nudów nie chce mi się pisać. A w tym tygodniu wypłata, ciekawe ile dostanę!! :)

23:44:42 kocham Twoj glos
23:44:53 i Twoje cialo
23:44:56 paapap
23:45:01 dobranoc
23:45:10 KOCHAM CIE
23:45:20 musisz dzwonic do mnie czesciej

'Po stworzeniu mężczyzny Bóg stwierdził, że stać go na więcej i stworzył kobietę.'

Popołudniu zadzwoniła Kasia Szefowa i poprosiła, żebym została dziś dłużej, bo nasz VIP - Pan Andrzej ma lekcję do 22:30 i pasowałoby żebym wyszła po nich, zgodziłam się i pojechałam spać do Mazurków. Zasnęłam jakoś o wpół do 1 i siedem minut przed pierwszą obudził mnie dźwięk smsa:





Zatkało mnie. Po pierwsze dlatego, że Rafał nie pisze smsów, a już nigdy nie sam od siebie. Po drugie ta pora... I po trzecie... ten tekst!! Śpiąca jak cholera wstałam jednak z łóżka, włączyłam laptopa i odpisałam mu z bramki, choć nie wiedziałam co na to odpisać' napisałam, że wiem o tym, ociepliłam jego imię - nic mądrzejszego nie przyszło mi do głowy. Oczywiście nie mogłam zasnąć, co też przyszło mu do głowy, żeby mi to napisać, o tej porze, właśnie teraz?


Po 14 w pracy nie mogłam się doczekać, żeby odczytać co zostawił mi na GG. A tam jeszcze większy szok:


spisz?
00:43:06
kocham Cie Julie
00:43:09
a
00:43:30
narazie jestem za biedny
00:43:44
zeby to okazac
00:44:03
ale bede mial lepsze dni
00:44:12
bankowsko
00:44:18
paapa




I co ja mam teraz o tym wszystkim myśleć?

Prezent przedimieninowy - od siebie samej dla siebie samej.

2011-07-21 19:21:26
moja Milosc jest juz w domu?

2011-07-21 19:38:07
Juleczko
2011-07-21 19:38:11
?

Julka
2011-07-21 21:37:18
z ta miloscia to juz nie przesadzaj

Julka
2011-07-21 21:37:22
jestem Rafałku :)

2011-07-21 23:25:21
nie przesadzam
2011-07-21 23:25:33
jestem i Cie kocham

Julka
2011-07-21 23:25:48
nie bede sie z Toba klocic

2011-07-21 23:26:01
wiem

Julka
2011-07-21 23:26:10
ale wiesz, co o tym mysle

2011-07-21 23:26:15
uszanuj moje uczucia

Julka
2011-07-21 23:26:42
szanuje

2011-07-21 23:26:59
KOCHAM CIE

Julka
2011-07-21 23:27:25
:*

Julka
2011-07-21 23:27:36
nie umiem nic sensownego na to odpisac

2011-07-21 23:27:49
jesli to prawda
2011-07-21 23:27:53
mpozesz
2011-07-21 23:27:56
odpisac
2011-07-21 23:28:00
ze
2011-07-21 23:28:13
cos by z tego bylo

Julka
2011-07-21 23:28:47
cos by z tego bylo

2011-07-21 23:29:01
szczerze?

Julka
2011-07-21 23:29:06
szczerze

2011-07-21 23:29:15
takie gadanie

Julka
2011-07-21 23:29:25
napisałam SZCZERZE

2011-07-21 23:29:43
nawet nie wiesz jak wygladam

Julka
2011-07-21 23:29:52
Ty tez nie wiesz jak ja

2011-07-21 23:30:07
wiem

Julka
2011-07-21 23:30:18
po dwoch zdjeciach

2011-07-21 23:30:25
bez rewelacji
2011-07-21 23:30:44
ja jestem juz gruby

Julka
2011-07-21 23:31:09
Twoja szczerosc jest dobijajaca

2011-07-21 23:31:32
taki jestem

Julka
2011-07-21 23:31:35
wazysz 130kg?

2011-07-21 23:31:53
widze 90

Julka
2011-07-21 23:32:09
to gdzie to bycie grubym?

2011-07-21 23:32:46
brzuch mi rosnie
2011-07-21 23:32:56
a nie moge trenowac
2011-07-21 23:32:59
ale
2011-07-21 23:33:12
pociesza mnie przyslowie
2011-07-21 23:33:23
kto nie ma brzucha
2011-07-21 23:33:33
ten kiepsko rucha

Julka
2011-07-21 23:33:34
nie koncz
2011-07-21 23:33:46
ahahaha boskie

2011-07-21 23:34:16
dle Ciebie

Julka
2011-07-21 23:34:43
co dla mnie?

2011-07-21 23:34:57
wszystko

Julka
2011-07-21 23:35:23
zwlaszcza odwiedzenie mnie po pracy
2011-07-21 23:35:51
nie ma o czym gadac

2011-07-21 23:36:14
raczej sie nie nadaje

Julka
2011-07-21 23:36:32
do?

2011-07-21 23:38:22
do Ciebie
2011-07-21 23:38:25
dla

Julka
2011-07-21 23:38:43
bo?

2011-07-21 23:38:53
sie nie nadaje

Julka
2011-07-21 23:38:57
bo?

2011-07-21 23:39:19
jestem kiepskim chlopakiem

Julka
2011-07-21 23:39:51
skoro tak twierdzisz
2011-07-21 23:40:00
bardziej wydaje mi sie, ze widzisz we mnie jakis problem
2011-07-21 23:40:19
ale nie ma o czym mowic

2011-07-21 23:40:39
chcialbym m,iec taki Problem

Julka
2011-07-21 23:41:09
nie rozumiem Cie
2011-07-21 23:41:13
jak Ty sie sam rozumiesz

Julka
2011-07-21 23:41:17
tu chcesz, tu nie
2011-07-21 23:41:55
musze sobie znalezc parusiowego tlumacza

2011-07-21 23:42:11
nie ma takiego

Julka
2011-07-21 23:42:23
to pozamiatane
2011-07-21 23:42:33
do konca zycia nie bede wiedziec o co Ci chodzi

2011-07-21 23:42:37
ydeczdowanie

Julka
2011-07-21 23:43:03
a Ty sam wiesz, czego chcesz?

2011-07-21 23:43:12
Ciebie

Julka
2011-07-21 23:43:59
jak mozna czegos chciec i nie chciec zarazem

2011-07-21 23:44:17
zdecydowanie chciec

Julka
2011-07-21 23:45:05
jak czegos chcesz
2011-07-21 23:45:07
to do tego dazysz
2011-07-21 23:45:11
a nie skreslasz

2011-07-21 23:45:42
bo mam marne  szanse

Julka
2011-07-21 23:45:55
a skad ten wniosek??

2011-07-21 23:46:16
wywnioskowalem

Julka
2011-07-21 23:46:27
przestan mi tak odpowiadac
2011-07-21 23:46:32
tylko napisz
2011-07-21 23:46:36
odpowiedz na pytanie

2011-07-21 23:47:14
nie nadajke sie

Julka
2011-07-21 23:47:27
i powrot do punktu wyjscia
2011-07-21 23:47:49
jakos sie nadawales dla Julki

2011-07-21 23:47:57
bo tak jest?

2011-07-21 23:47:58
jakos sie nadajesz dla terazniejszej kolezanki

2011-07-21 23:48:14
bo znam siebie
2011-07-21 23:48:23
i swoje mozliwosci

Julka
2011-07-21 23:49:59
co jest ze mna nie tak
2011-07-21 23:50:11
nigdy Ci nie pasuje
2011-07-21 23:50:13
nie rozumiem Cie
2011-07-21 23:50:16
dostajesz cos na dloni

2011-07-21 23:50:20
od biustu w dol wszystko elegancjo

Julka
2011-07-21 23:50:20
i dalej Ci nie pasuje
2011-07-21 23:50:40
nie bylo rozmowy

2011-07-21 23:50:47
gora rownioez ok
2011-07-21 23:50:55
Juleczko
2011-07-21 23:53:13
zartuje Juleczko

Julka
2011-07-21 23:53:23
niestety
2011-07-21 23:53:29
smiertelny foch
2011-07-21 23:53:31
jak zwykle
2011-07-21 23:53:34
:)))

Julka
2011-07-21 23:53:52
to przynajmniej znam powody ;))

2011-07-21 23:54:58
troszke chcialbym Cie kochac

Julka
2011-07-21 23:56:04
nic juz z tego nie rozumiem

2011-07-21 23:56:47
KOCHAM CIE JULECZKO

2011-07-21 23:56:57
i chcilbnym Cie kochac

Julka
2011-07-21 23:56:58
troszke chcialbym Cie kochac
2011-07-21 23:57:01
23:56:47
KOCHAM CIE JULECZKO
2011-07-21 23:57:09
zaprzeczasz sam sobie

2011-07-21 23:57:23
bardzo Cie kocham

Julka
2011-07-21 23:57:40
wypiłes i tyle

2011-07-21 23:57:53
nie bardzo
2011-07-21 23:58:09
na trzezwo Ci to powtorze

Julka
2011-07-21 23:58:37
przez gg
2011-07-21 23:58:46
dziekuje

2011-07-21 23:58:57
chcialabys uslyszec to na zywo?

Julka
2011-07-21 23:59:16
slyszalam
2011-07-21 23:59:20
jakos w lutym
2011-07-21 23:59:24
marcu

2011-07-21 23:59:51
na zywo?
2011-07-22 00:01:15
moje nie spelnione

Julka
2011-07-22 00:01:17
przez telefon

2011-07-22 00:01:21
Kochanie

Julka
2011-07-22 00:01:22
w weekend mnie nie bedzie
2011-07-22 00:01:23
na gg

2011-07-22 00:01:37
pokochasz mnie?
2011-07-22 00:02:04
jak sie bede starac?

Julka
2011-07-22 00:03:02
Rafał
2011-07-22 00:03:04
moge
2011-07-22 00:03:07
ale Ty sam nie chcesz

2011-07-22 00:03:20
bardzo bym, chcial
2011-07-22 00:03:24
ale sie boje

Julka
2011-07-22 00:03:31
czegooo

2011-07-22 00:03:41
odrzucenia
2011-07-22 00:04:09
ide spac

Julka
2011-07-22 00:04:12
klamiesz
2011-07-22 00:04:14
dobranocx

2011-07-22 00:04:16
dobranoc Juleczko
2011-07-22 00:04:24
nie klamie
2011-07-22 00:04:34
tylko sie obawiam
2011-07-22 00:04:42
dobranoc
<b> </b>

Dziwne, obudziłam się o 6:30coś i poszłam dalej spać, obudziłam się 5 minut później i była już 7:00 :(